Rano Karno

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Jangan dikelirukan dengan Rendra Karno.
Rano Karno
Rano Karno Gubernur.jpg
Gabenor Banten
Pemangku: 13 Mac 2014 - 12 Ogos 2015
Memegang jawatan
12 Ogos 2015
PresidenSusilo Bambang Yudhoyono
Joko Widodo
Didahului olehRatu Atut Chosiyah
Timbalan Gabenor Banten
Dalam jawatan
11 Januari 2012 – 13 Mac 2014
PresidenSusilo Bambang Yudhoyono
GabenorRatu Atut Chosiyah
Didahului olehMohammad Masduki
Timbalan Bupati Tangerang
Dalam jawatan
22 Mac 2008 – 19 Disember 2011
PresidenSusilo Bambang Yudhoyono
GabenorRatu Atut Chosiyah
Didahului olehtidak diketahui
Digantikan olehHermansyah
Anggota Majelis Permusyawaratan Rakyat
Dalam jawatan
1997–2012
Butiran peribadi
Lahir (1960-10-08) 8 Oktober 1960 (umur 59)
Jakarta, Indonesia
KewarganegaraanIndonesia
Parti politikPartai Demokrasi Indonesia Perjuangan
PasanganDewi Indriati
Anak-anak2
PekerjaanPelakon, ahli politik
Karya terkenalSi Doel Anak Betawi
Gita Cinta dari SMA
Tandatangan
Laman sesawangranokarno.com

Rano Karno (lahir 8 Oktober 1960) ialah seorang pelakon dan ahli politik Indonesia. Dari kerjaya lakonannya, beliau dikenali menerusi filem 1979 Gita Cinta dari SMA arahan Arizal. Pada 30 Oktober 2011, beliau dipilih sebagai Timbalan Gabenor Banten. Beliau telah berkhidmat sebagai pemangku Gabenor Banten sejak 14 Mei 2014.

Biografi[sunting | sunting sumber]

Rano dilahirkan pada 8 Oktober 1960 di Jakarta,[1] anak kepada pelakon Soekarno M. Noer dan Istriati Rawumali, dan membesar di Kemayoran, Jakarta Pusat.[1][2] Berikutan pendapatan rendah bapanya, beliau dibesarkan dalam kemiskinan; beliau kemudian berjenaka bahawa keluarganya telah mempunyai satu pinggan untuk memberi makan kepada lima orang, seperti sebuah lagu dangdut popular.[2] Walaupun kewangan keluarga tidak akan menjadi cukup untuk melihat beliau melalui persekolahannya, beliau dapat menamatkan persekolahannya selepas bayaran telah dikurangkan separuh.[2] Mahu lari dari kemiskinan keluarganya, Rano akan pergi ke perpustakaan yang dikendalikan oleh Balai Pustaka dan membaca karya-karya klasik kesusasteraan Indonesia, termasuk novel seperti Abdul Muis Salah Asuhan dan cerita dongeng tradisional Malin Kundang.[2]

Tabiat membacanya kemudian membawa Rano melangkah ke bidang lakonan.[2] Pada usia sepuluh tahun, beliau telah menghadiri uji bakat untuk penerbitan filem Malin Kundang dan, tidak tertarik dengan perubahan cerita, samar "Itu bukan bagaimana ceritanya."[2] Pengarah, D. Djajakusuma tertarik dengan pengetahuan Rano terhadap jalan cerita, mengambilnya berlakon.[2] Pada mulanya, bapanya tidak menyokong pilihannya keranan Noer bimbang anaknya akan terus menjadi miskin.[2]

Selepas Malin Kundang, pada 1972 Rano berlakon dalam adaptasi filem Si Doel Anak Betawi arahan Syumanjaya.[2] Selepas kejayaan filem itu, Rano berlakon dalam beberapa filem lain termasuk Rio Anakku (1974) dan Di Mana Kau Ibu? (1974).[2] Pada 1979, beliau memegang watak Galih dalam filem Gita Cinta dari SMA (1979) arahan Arizal; untuk tempoh selepas filem itu, beliau telah dikhabarkan berpacaran dengan pelakon bersamanya, Yessi Gusman.[2]

Pada 1990, Rano menduduki kerusi pengarah; adaptasi siri Si Doel Anak Betawi, walaupun pada mulanya ditolak oleh studio kerana terlalu "wilayah", adalah sangat berjaya dan berjalan selama enam musim.[2] Dari tahun 1997 hingga 2002, beliau berkhidmat sebagai anggota Majlis Musyawarah Rakyat, dan 2002-2007, Rano berkhidmat sebagai Duta Muhibah UNICEF, menggalakkan kecelikan.[1][2]

Buku pertamanya, The Last Barongsai, diterbitkan pada 2010;[2] pada tahun yang sama, beliau mengeluarkan satu lagi filem, Satu Jam Saja.[3]Setakat September 2011, Rano merancang untuk membuat adaptasi filem The Last Barongsai.[4]

Kerjaya politik[sunting | sunting sumber]

Pada tahun 2008, Rano bertanding untuk Timbalan bupati Tangerang sebagai rakan penyandang bupati Ismet Iskandar.[5] Pasangan itu memenangi pilihan raya dan dijangka berkhidmat sehingga tahun 2013.[5] Semasa berkhidmat sebagai Timbalan bupati Rano terus aktif dalam dunia hiburan.[2]

Pada awal 2011, Rano mula berkempen untuk gabenor Jakarta menentang penyandang Fauzi Bowo atas tiket Parti Demokrasi Indonesia Perjuangan.[6] Walaupun menunjukkan pimpinan awal,[6] pada awal Julai, Rano membatalkan pencalonannya untuk gabenor Jakarta untuk menjalankan tugas sebagai Timbalan Gabenor Banten sebagai pasangan berjalan penyandangnya gabenor Bantan Ratu Atut Chosiyah.[7] Pada 30 Oktober Suruhanjaya Pilihan Raya Umum Banten mengumumkan bahawa Chosiyah-Rano telah memenangi pilihan raya, dengan 50% peratus undi; pada pertengahan Disember 2011 beliau meletak jawatan sebagai Timbalan Bupati Tangerang.[5] Beliau akan mengangkat sumpah pada 11 Januari 2012 dan dijangka untuk berkhidmat sehingga 2017.[5]

Penghargaan[sunting | sunting sumber]

Di Festival Filem Indonesia 1974, Rano memenangi Anugerah Citra untuk Pelakon Kanak-Kanak terbaik bagi persembahannya dalam filem Rio Anakku; pada tahun yang sama, beliau memenangi Pelakon Kanak-Kanak Terbaik di Festival Filem Asia Pasifik untuk Di Mana Kau Ibu?.[2] Enam tahun kemudian, beliau memenangi satu lagi Anugerah Citra untuk peranannya dalam Taksi.[2] Pada tahun 1995, beliau memenangi Pelakon Lelaki Terbaik dan Pengarah Terbaik untuk siri Si Doel Anak Sekolahan.[2]

Kehidupan peribadi[sunting | sunting sumber]

Rano berkahwin dengan Dewi Indriati, dan mempunyai seorang anak perempuan dan seorang anak lelaki.[2] Sehingga Julai 2011, beliau telah bernilai Rp 13 bilion (AS$ 1.5 juta).[8]

Filemografi terpilih[sunting | sunting sumber]

Setakat 2008, Rano telah berlakon sebanyak 70 filem.[9]

  • Malin Kundang (1971)
  • Lingkaran Setan (1972)
  • Si Doel Anak Betawi (1972)
  • Tabah Sampai Akhir (1973)
  • Yatim (1973)
  • Si Rano (1973)
  • Rio Anakku ( 1974)
  • Di Mana Kau Ibu (1974)
  • Romi dan Juli (1974)
  • Jangan Biarkan Mereka Lapar (1974)
  • Perawan Malam (1974)
  • Anak Bintang (1974)
  • Ratapan Si Miskin (1974)
  • Senyum Dipagi Bulan September (1974)
  • Senyum dan Tangis ('1974).
  • Sebelum Usia 17 (1975)
  • Tragedi Tante Sexy ('1976)
  • Wajah Tiga Perempuan (1976)
  • Semau Gue (1977)
  • Suci Sang Primadona (1977)
  • Musim Bercinta (1978)
  • Pelajaran Cinta (1979)
  • Anak-Anak Buangan (1979)
  • Buah Terlarang (1979)
  • Gita Cinta dari SMA (1979)
  • Remaja di Lampu Merah (1979)
  • Remaja-Remaja (1979)
  • Nikmatnya Cinta (1980)
  • Roman Picisan (1980)
  • Selamat Tinggal Masa Remaja (1980)
  • Selamat Tinggal Duka (1980)
  • Kembang Semusim (1980)
  • Nostalgia di SMA (1980)
  • Tempatmu di Sisiku (1980)
  • Yang Kembali Bersemi (1980)
  • Kisah Cinta Tommi dan Jerri (1980)
  • Kau Tercipta Untukku (1980)
  • Aladin dan Lampu Wasiat (1980)
  • Senyummu Adalah Tangisku (1980)
  • Puspa Indah Taman Hati (1981)
  • Bunga Cinta Kasih (1981)
  • Mawar Cinta Berduri Duka (1981)
  • Detik-Detik Cinta Menyentuh (1981)
  • Dalam Lingkaran Cinta (1981)
  • Yang (1984)
  • Asmara di Balik Pintu (1984)
  • Untukmu Kuserahkan Segalanya (1984)
  • Ranjau-Ranjau Cinta (1985)
  • Tak Ingin Sendiri (1985)
  • Kidung Cinta (1985)
  • Yang Masih di Bawah Umur (1985)
  • Pertunangan (1985)
  • Anak-Anak Malam (1986)
  • Merangkul Langit (1986)
  • Di Dadaku Ada Cinta (1986)
  • Opera Jakarta (1986)
  • Blauw Bloed (1986)
  • Bilur-Bilur (1986)
  • Penyesalan (1987)
  • Arini, Masih Ada Kereta Yang Lewat (1987)
  • Macan Kampus (1987)
  • Dia Bukan Bayiku (1988)
  • Arini II (1988)

Rujukan[sunting | sunting sumber]

Nota kaki
Bibliografi
Sumber petikan
  • Holmstrom, John. The Moving Picture Boy: An International Encyclopaedia from 1895 to 1995. Norwich, Michael Russell, 1996, p. 332. (Inggeris)

Pautan luar[sunting | sunting sumber]