Sadaijin
Menteri Kiri (左大臣, Sadaijin)[1] ialah satu jawatan kerajaan di Jepun dari zaman Asuka hingga Meiji. Kod Asuka Kiyomihara tahun 689 menandakan kemunculan awal jawatan Sadaijin dalam konteks sebuah badan pentadbiran pusat yang dikenali sebagai Daijō-kan (太政官, Majlis Negara).[1] Daijō-kan awal ini terdiri daripada tiga orang menteri: Daijō-daijin (太政大臣, Canselor Negara), Sadaijin, dan Udaijin (右大臣, Menteri Kanan).[2] Jawatan ini diperkukuhkan dalam Kod Taihō tahun 702. Dalam bahasa Yamato (Yamato kotoba), ia juga dikenali sebagai Ohoi-Mauchi-Kimi (於保伊萬宇智岐美).[3]
Apabila Maharaja Jepun dan golongan bangsawan memegang kuasa sebenar, Sadaijin merupakan jawatan tetap tertinggi dalam Daijō-kan, iaitu organ pusat pemerintahan negara. Jawatan yang lebih tinggi, Daijō-daijin bukanlah jawatan tetap, dan hanya dilantik apabila terdapat individu yang sesuai.[4] Sadaijin ialah Menteri Negara Kanan, yang mengawasi semua fungsi kerajaan dengan Udaijin sebagai timbalannya.[5]
Semasa zaman Heian (794–1185), bermula dari pertengahan abad ke-9, puak Fujiwara mula mengahwinkan anak perempuan mereka dengan maharaja dan memegang jawatan Sesshō (摂政, Pemangku Maharaja bagi maharaja bawah umur) dan Kampaku (関白, Pemangku maharaja bagi maharaja dewasa). Dengan cara ini, mereka menyingkirkan puak-puak lain daripada pusat politik dan mengukuhkan kuasa mereka. Sejak abad ke-10, puak Fujiwara memonopoli jawatan Sesshō dan Kampaku. Bagaimanapun, pada akhir abad ke-10, Fujiwara no Michinaga, tokoh yang membina zaman kegemilangan Fujiwara, memilih untuk menjadi Sadaijin, iaitu jawatan yang mempunyai kuasa sebenar, berbanding Kampaku yang hanya bersifat nominal.
Tugas Sesshō dan Kampaku ialah menyampaikan kepada maharaja dasar-dasar yang dirangka oleh Sadaijin dan pegawai kanan lain dalam Daijō-kan, serta menyampaikan keputusan maharaja kepada mereka. Sebagai pemangku maharaja, Sesshō dan Kampaku kadang-kadang membuat keputusan bagi pihak maharaja, tetapi jawatan mereka tidak ditakrifkan secara undang-undang dan tidak mempunyai kuasa politik khusus. Sebaliknya, Sadaijin ialah jawatan tetap tertinggi dalam Daijō-kan, yang merupakan badan tertinggi negara dalam merancang dan memutuskan hal-hal politik penting. Inilah sebabnya Michinaga memilih jawatan Sadaijin.[6]
Sejak zaman Kamakura (1185–1333), apabila kelas pahlawan (samurai) mula berkuasa di Jepun, jawatan ini menjadi gelaran kehormat semata-mata tanpa kuasa sebenar.[4] Pada masa Oda Nobunaga dilantik sebagai Udaijin dalam zaman Azuchi–Momoyama, satu-satunya anggota kelas pahlawan yang sebelum itu pernah dilantik ke jawatan istana yang lebih tinggi daripada Udaijin ialah Taira no Kiyomori dan Ashikaga Yoshimitsu sebagai Daijō-daijin, serta Ashikaga Yoshinori dan Ashikaga Yoshimasa sebagai Sadaijin.[7]
Lihat juga
[sunting | sunting sumber]Catatan
[sunting | sunting sumber]- 1 2 Kenkyusha's New Japanese-English Dictionary, Kenkyusha Limited, ISBN 4-7674-2015-6
- ↑ Hall, John Whitney et al. (1993). The Cambridge History of Japan, p. 232.
- ↑ "太 政 官". 日本の歴史学講座. Dicapai pada 2025-07-22.
- 1 2 左大臣. Kotobank
- ↑ Shin-meikai-kokugo-jiten, Sanseido Co., Ltd. Tokyo 1974
- ↑ 藤原道長はなぜ躍進？】摂関政治をわかりやすく説明する方法 (dalam bahasa Jepun). Tomonokai. 19 July 2015. Diarkibkan daripada yang asal pada 11 May 2022. Dicapai pada 11 March 2024.
- ↑ NHK大河ドラマ「麒麟がくる」に登場 古い権威を無視し、あえて将軍にならなかった織田信長のリーダー論 (dalam bahasa Jepun). IT Media. 18 January 2020. Diarkibkan daripada yang asal pada 24 May 2022. Dicapai pada 10 March 2024.
Bacaan tambahan
[sunting | sunting sumber]- (dalam bahasa Jepun) Asai, T. (1985). Nyokan Tūkai. Tokyo: Kōdansha.
- Dickenson, Walter G. (1869). Japan: Being a Sketch of the History, Government and Officers of the Empire. London: W. Blackwood and Sons. OCLC 10716445
- Hall, John Whitney, Delmer M. Brown and Kozo Yamamura. (1993). The Cambridge History of Japan. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-22352-2
- Ozaki, Yukio. (2001). The Autobiography of Ozaki Yukio: The Struggle for Constitutional Government in Japan. [Translated by Fujiko Hara]. Princeton: Princeton University Press. ISBN 0-691-05095-3 (cloth)
- (dalam bahasa Jepun) Ozaki, Yukio. (1955). Ozak Gakudō Zenshū. Tokyo: Kōronsha.
- Sansom, George (1958). A History of Japan to 1334. Stanford: Stanford University Press.
- Screech, Timon. (2006). Secret Memoirs of the Shoguns: Isaac Titsingh and Japan, 1779–1822. London: RoutledgeCurzon. ISBN 0-7007-1720-X
- (dalam bahasa Perancis) Titsingh, Isaac. (1834). [Siyun-sai Rin-siyo/Hayashi Gahō, 1652], Nipon o daï itsi ran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.
- Varley, H. Paul, ed. (1980). [Kitabatake Chikafusa, 1359], Jinnō Shōtōki ("A Chronicle of Gods and Sovereigns: Jinnō Shōtōki of Kitabatake Chikafusa" translated by H. Paul Varley). New York: Columbia University Press. ISBN 0-231-04940-4