Siam

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Siam merupakan sebuah perkataan yang merujuk kepada satu suku berketurunan Zulkarnain dengan orang Austronesia. Suku ini mendiami kawasan Chang'an hingga ke Yunnan di China. Suku tersebut berjaya menguasai suku serumpun selama beberapa abad sehingga tahun 1876.

Asal usul dan kewujudan[sunting | sunting sumber]

Ianya bermula apabila Zulkarnain (di Parsi dikenali sebagai Cyrus Agung) datang dari kawasan barat dan bergerak sampai ke timur. Baginda berjaya menamatkan konflik yang ada di situ, berdakwah dan berkahwin dengan penduduk tempatan sehingga ramai penduduknya memeluk agama Hanif. Kawasan tersebut diberi nama China (Chey Na) yang bermaksud Datuk Petunjuk mengikut bahasa baginda.

Salah seorang daripada keturunan baginda tinggal di satu kawasan bernama Chang'an yang bererti Kedamaian Abadi dalam bahasa Mandarin. Keturunan baginda meneruskan penggunaan bahasa baginda. Keturunannya diberi nama Saimen yang bermaksud kawasan dia, namun dikenali dengan banyak nama, antaranya Fei iaitu Faisal dalam dialek Canton (Zaitun) dan Sumu'ul Amir iaitu satu bangsa darjat yang tinggi berketurunan raja dalam bahasa Arab.

Kekuasaan[sunting | sunting sumber]

Dinasti Tang[sunting | sunting sumber]

Li Yuan, sepupu Yang Guang yang berketurunan Saimen-Turki telah mengambil alih pemerintahan daripada Dinasti Sui. Baginda bersama-sama anakanda baginda, Li Shimin mentadbir negara China dan mendirikan Dinasti Tang. Li Yuan bergelar Tang Gaozu manakala Li Shimin bergelar Tang Taizong.

Kesultanan Kedah Pasai Ma[sunting | sunting sumber]

Tang Taizong telah memeluk Islam pada tahun 650 M. Baginda telah memberikan watikah kepada cucunda baginda, Merong Mahawangsa untuk mengarahkan baginda untuk menyebarkan agama Islam di kawasan Empayar Tanah Merah.

Rujukan[sunting | sunting sumber]