Sultan Abdullah Mu’azzam Shah ibni al-Marhum Sultan Abdul Malik Mansur Shah

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search

Sultan Abdullah Muadzam Shah adalah Sultan Perak ke-20 yang telah memerintah mulai 1825 sehingga 1830.

Riwayat Awal[sunting | sunting sumber]

Raja Abdullah adalah putera sulung Sultan Abdul Malik Mansur Shah, Sultan Perak ke-19. Beliau menjadi Sultan selepas kematian bapanya pada 1825. Beliau tinggal di Telok Kepayang.

Semasa pemerintahannya, Sultan Abdullah pula menghantar pasukan yang kuat untuk cuba untuk menawan semula Klian Intan, Selarong dan Tasek, yang hilang Hulu Perak wilayah yang diambil oleh Reman di Pattani. Pada bulan Jun 1825, Sultan Abdullah menulis kepada Robert Fullerton, Gabenor British di Pulau Pinang, yang memberitahunya bahawa tiada perdagangan dengan Syarikat Hindia Timur Inggeris adalah mungkin kerana Perak pada masa itu masih di bawah kekuasaan Siam. Fullerton juga telah menerima berita bahawa Raja Ligor, komander tentera Siam, bercadang untuk menyerang Selangor, berikut amaran yang telah diberikan kepada Siam untuk tidak menyerang Perak atau Selangor. Sebuah kapal perang British telah dihantar ke perairan Selangor untuk menghalau mana-mana penyerang Siam dari laut. Seorang pegawai British bernama Kapten Henry Burney dihantar ke Ligor untuk memulakan rundingan pada 31 Julai 1825. Raja Ligor, bagaimanapun, hanya akan setuju untuk menghentikan mana-mana serangan lagi untuk Selangor pada proviso bahawa British tidak akan campur tangan di Perak.

Pada tahun 1826, Raja Bendahara Chulan bin Raja Inu ibni Almarhum Sultan Ahmaddin dibuat Raja Muda. Sepupunya, Raja Abdullah bin Raja Abdul Rahman ibni Almarhum Sultan Ahmaddin dibuat Raja Bendahara. Adik Sultan Abdullah, Raja Ahmad ibni Almarhum Sultan Abdul Malik Mansur Shah telah dibuat Raja Kecil Tengah.

Pada bulan Jun tahun yang sama, Thailand telah menandatangani Perjanjian Burney dengan Bahasa Inggeris Hindia Syarikat. Dirundingkan semula oleh Kapten Burney, perjanjian ini perdagangan menyerahkan Kedah kepada Siam. Perak adalah untuk menjadi bebas dari kekuasaan Siam, manakala Syarikat telah menerima pulau-pulau Pangkor dan Sembilan [1]. Pulau-pulau ini telah diserahkan kepada pihak British bagi penindasan cetak rompak tetapi pulau-pulau ini tidak pernah diduduki oleh British sehingga selepas Perjanjian Pangkor pada tahun 1874. Sebaliknya, Siam akhirnya mengakui kemerdekaan kedua-dua Perak dan Selangor.

Pada bulan Oktober 1826, British menandatangani Perjanjian Low dengan Perak. Kapten James Low Tentera Laut British telah dihantar ke mahkamah Sultan Abdullah dengan perintah untuk menangani apa-apa pengaruh dari Siam, seperti maklumat dalam Perjanjian Burney. Kapten Low memaksa penasihat Siam keluar dan membuat kesimpulan perjanjian dengan Sultan Abdullah yang bersetuju untuk tidak mempunyai urusan politik lagi dengan Siam atau mana-mana negeri Melayu yang lain.

Semasa pemerintahannya, Sultan Abdullah pula menghantar pasukan yang kuat untuk cuba untuk menawan semula Klian Intan, Selarong dan Tasek, yang hilang Hulu Perak wilayah yang diambil oleh Reman di Pattani. Pada bulan Jun 1825, Sultan Abdullah menulis kepada Robert Fullerton, Gabenor British di Pulau Pinang, yang memberitahunya bahawa tiada perdagangan dengan Syarikat Hindia Timur Inggeris adalah mungkin kerana Perak pada masa itu masih di bawah kekuasaan Siam. Fullerton juga telah menerima berita bahawa Raja Ligor, komander tentera Siam, bercadang untuk menyerang Selangor, berikut amaran yang telah diberikan kepada Siam untuk tidak menyerang Perak atau Selangor. Sebuah kapal perang British telah dihantar ke perairan Selangor untuk menghalau mana-mana penyerang Siam dari laut. Seorang pegawai British bernama Kapten Henry Burney dihantar ke Ligor untuk memulakan rundingan pada 31 Julai 1825. Raja Ligor, bagaimanapun, hanya akan setuju untuk menghentikan mana-mana serangan lagi untuk Selangor pada proviso bahawa British tidak akan campur tangan di Perak.

Pada tahun 1826, Raja Bendahara Chulan bin Raja Inu ibni Almarhum Sultan Ahmaddin dibuat Raja Muda. Sepupunya, Raja Abdullah bin Raja Abdul Rahman ibni Almarhum Sultan Ahmaddin dibuat Raja Bendahara. Adik Sultan Abdullah, Raja Ahmad ibni Almarhum Sultan Abdul Malik Mansur Shah telah dibuat Raja Kecil Tengah.

Pada bulan Jun tahun yang sama, Thailand telah menandatangani Perjanjian Burney dengan Bahasa Inggeris Hindia Syarikat. Dirundingkan semula oleh Kapten Burney, perjanjian ini perdagangan menyerahkan Kedah kepada Siam. Perak adalah untuk menjadi bebas dari kekuasaan Siam, manakala Syarikat telah menerima pulau-pulau Pangkor dan Sembilan [1]. Pulau-pulau ini telah diserahkan kepada pihak British bagi penindasan cetak rompak tetapi pulau-pulau ini tidak pernah diduduki oleh British sehingga selepas Perjanjian Pangkor pada tahun 1874. Sebaliknya, Siam akhirnya mengakui kemerdekaan kedua-dua Perak dan Selangor.

Pada bulan Oktober 1826, British menandatangani Perjanjian Low dengan Perak. Kapten James Low Tentera Laut British telah dihantar ke mahkamah Sultan Abdullah dengan perintah untuk menangani apa-apa pengaruh dari Siam, seperti maklumat dalam Perjanjian Burney. Kapten Low memaksa penasihat Siam keluar dan membuat kesimpulan perjanjian dengan Sultan Abdullah yang bersetuju untuk tidak mempunyai urusan politik lagi dengan Siam atau mana-mana negeri Melayu yang lain.

Walau bagaimanapun, pada tahun 1827, satu kejadian berlaku diplomatik antara Britain dan Siam selepas Kapten rendah, dengan persetujuan Sultan Abdullah, menyerang dan memusnahkan pusat lanun yang diketuai oleh Nakhoda Udin Ligor di Sungai KARAU. Raja Ligor mendakwa Sungai KARAU berada dalam Wilayah Kedah dan tindakan yang telah melanggar Perjanjian Burney 1826. Walau bagaimanapun, ia kemudiannya menunjukkan bahawa KARAU adalah sebenarnya sebahagian daripada Perak.

Mangkat[sunting | sunting sumber]

Selepas kira-kira lima tahun di atas takhta itu, Sultan Abdullah mangkat pada 20 Disember 1830 dan telah dimakamkan di Teluk Kepayang. Beliau telah diberi gelaran Marhum Khalilullah.

Didahului oleh
Sultan Abdul Malik Mansur Shah
Sultan Perak
1825-1830
Diikuti oleh:
Sultan Shahabuddin Riayat Shah

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Nota kaki[sunting | sunting sumber]