Tanah Suci

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Tanah Suci (Bahasa Arab: أراضي مقدسة‎; bahasa Ibrani: Ereṣ HaQodhesh/Eretz HaKodesh) ialah istilah yang merujuk ke kawasan geografi di Levant tanpa sempadan mutlak yang memiliki kepentingan keagamaan untuk Agama Yahudi, Islam, Kristian dan Bahai. Hari ini, kawasan ini merangkumi wilayah Israel, Palestin, Jordan dan sebahagian Lubnan. Antara sebab kepentingannya ialah kepentingan keagamaan Baitulmuqaddis, bandar paling suci Agama Yahudi, bandar ketiga tersuci Islam dan tempat kelahiran Kristian. Rasa kesucian tanah ini merupakan antara faktor terjadinya Perang Salib pada zaman dahulu, dan terjadinya Konflik Israel-Palestin kini.

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]