Tatabahasa generatif

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Pergi ke navigasi Pergi ke carian

Tatabahasa generatif ialah sebuah konsep dalam linguistik generatif, sebuah linguistik teori yang menganggap linguistik sebagai kajian tentang struktur tatabahasa bawaan yang dihipotesiskan.[1] Ini merupakan pengubahsuaian secara biologi[2] dari teori strukturalis, yang pada akhirnya diturunkan dari glosematik.

Tatabahasa generatif menganggap tatabahasa sebagai sistem aturan yang menghasilkan kombinasi kata-kata yang membentuk tata bahasa, ayat dalam bahasa tertentu. Perbezaan dari model struktur dan fungsian ialah bahawa objek ditempatkan ke dalam frasa kata kerja dalam tatabahasa generatif. Struktur kognitif yang kononnya dianggap sebagai sebahagian dari tata bahasa universal, struktur sintaksis yang disebabkan oleh mutasi genetik pada manusia.

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Everaert, Martin; Huybregts, Marinus A. C.; Chomsky, Noam; Berwick, Robert C.; Bolhuis, Johan J. (2015). "Structures, not strings: linguistics as part of the cognitive sciences". Trends in Cognitive Sciences. 19 (12): 729–743. doi:10.1016/j.tics.2015.09.008. PMID 26564247. S2CID 3648651. Dicapai pada 2020-01-05.
  2. ^ Kotowski, Sven; Härtl, Holden (2011). "Recursion and the language faculty - on the evolution of the concept in Generative Grammar" (PDF). Norddeutsches Linguistisches Kolloquium (12): 24–46. Dicapai pada 2020-12-17.

Bacaan lanjut[sunting | sunting sumber]