Teori konflik

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search

Teori konflik ialah perspektif dalam sosiologi dan psikologi sosial yang menegaskan tafsiran materialis sejarah, kaedah analisis dialektik, pendirian kritikal terhadap pengaturan sosial yang sedia ada, dan program politik revolusi atau, sekurang-kurangnya, pembaharuan. Teori konflik menarik perhatian kepada perbezaan kuasa, seperti konflik kelas, dan secara umumnya menonjolkan ideologi dominan yang dominan. Oleh itu, ia merupakan analisis peringkat makro masyarakat.[1]

Karl Marx ialah bapa kepada teori konflik sosial, yang merupakan komponen dari empat paradigma sosiologi utama. Teori konflik tertentu yang dibentangkan untuk menyerlahkan aspek ideologi yang wujud dalam pemikiran tradisional. Walaupun banyak perspektif ini mempunyai persamaan, teori konflik tidak merujuk kepada sekolah pemikiran yang bersatu, dan tidak boleh dikelirukan dengan, misalnya, kajian damai dan konflik, atau sebarang teori konflik sosial yang lain.[2][3]

Nota[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Marx and Engels, The Communist Manifesto, introduction by Martin Malia (New York: Penguin group, 1998), pg. 35 ISBN 0-451-52710-0
  2. ^ Marx A Contribution to the Critique of Political Economy, http://www.marxists.org/archive/marx/works/1859/critique-pol-economy/preface.htm
  3. ^ Livesay, C. Social Inequality: Theories: Weber. Sociology Central. A-Level Sociology Teaching Notes. Retrieved on: 2010-06-20.

Rujukan[sunting | sunting sumber]