Teori tertib

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search

Teori tertib ialah satu cabang dalam matematik yang mengkaji pelbagai jenis hubungan perduaan yang menjelaskan tanggapan intuisi tentang pentertiban. Ia memberikan rangka kerja kepada pernyataan; apabila satu benda adalah "kurang daripada" atau "lebih daripada" yang lain.