Rangkaian penyerahan kandungan

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Rangkaian penyerahan kandungan atau rangkaian pengagihan kandungan (dalam bahasa Inggeris content delivery network atau content distribution network, CDN) ialah suatu sistem teragih besar yang terdiri daripada pelayan-pelayan yang terletak pada pusat data berlainan dalm Internet. Matlamat CDN ialah untuk menyediakan kandungan kepada pengguna akhir dengan kebolehsediaan dan prestasi tinggi. CDN menyediakan sebahagian besar daripada kandungan Internet hari ini, termasuklah objek-objek web (teks, grafik, URL dan skrip), objek boleh muat turun (fail media, perisian, dokumen), aplikasi (e-dagang, portal), media penstriman langsung, media penstriman on-demand, dan rangkaian sosial.

Operasi[sunting | sunting sumber]

Kebanyakan CDN dikendalikan sebagai pembekal perkhidmatan aplikasi (ASP) di Internet (turut dikenali sebagai perisian on-demand atau perisian sebagai perkhidmatan). Semakin ramai pemilik rangkaian Internet yang membina CDNnya sendiri demi meningkatkan penyerahan kandungan pada rangkaian, mengurangkan tuntutan pada prasarana telekomunikasinya, dan bagi menjana keuntungan daripada pelanggan kandungan. Ini mungkin termasuklah capaian kepada penstriman media kepada pelanggan perkhidmatan Internet. Sesetengah syarikat perisian yang lebih besar seperti Microsoft, membina CDNnya sendiri seiring dengan produknya. Sebagi contoh, CDN untuk Windows Azure[1] dan Amazon CloudFront[2].

Rujukan[sunting | sunting sumber]