Apitan

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search

Apitan ialah sejenis imbuhan yang terdapat pada awal dan akhir sesuatu perkataan dasar secara serentak. Apitan merupakan perkara biasa dalam bahasa Melayu dan Indonesia.[1]

Contoh:

  • ber...an
  • men...i
  • di...kan
  • per...an
  • ke...an
  • men...kan

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Tadmor, Uri (2005), "Malay-Indonesian and Malayic languages", dalam Strazny, Philipp, Encyclopedia of Linguistics, New York: Fitzroy Dearborn, m/s. 644–647 

Jika anda melihat rencana yang menggunakan templat {{tunas}} ini, gantikanlah ia dengan templat tunas yang lebih spesifik.