Apitan

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Apitan ialah sejenis imbuhan yang terdapat pada awal dan akhir sesuatu perkataan dasar secara serentak. Apitan merupakan perkara biasa dalam bahasa Melayu dan Indonesia.[1]

Contoh:

  • ber...an
  • men...i
  • di...kan
  • per...an
  • ke...an
  • men...kan

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Tadmor, Uri (2005), "Malay-Indonesian and Malayic languages", dalam Strazny, Philipp, Encyclopedia of Linguistics, New York: Fitzroy Dearborn, m/s. 644–647 

Jika anda melihat rencana yang menggunakan templat {{tunas}} ini, gantikanlah ia dengan templat tunas yang lebih spesifik.