Elektrod

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search

Elektrod ialah pengalir elektrik yang digunakan untuk membuat hubungan dengan bahagian litar bukan logam (contohnya semikonduktor, elektrolit, suatu ruang hampagas atau udara).

Perkataan ini dicipta oleh saintis warga Inggeris iaitu William Whewell atas permintaan Michael Faraday, daripada penggabungan perkataan bahasa Yunani iaitu elektron yang bermaksud "ambar" (di mana perkataan "elektrik" juga mendapat asalnya), dan hodos iaitu "laluan".[1][2]

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Weinberg, Steven (2003). The Discovery of Subatomic Particles Revised Edition. Cambridge University Press. m/s. 81–. ISBN 978-0-521-82351-7. Dicapai 18 February 2015. 
  2. ^ Faraday, Michael (1834). "On Electrical Decomposition". Philosophical Transactions of the Royal Society. Diarkibkan daripada asal pada 2010-01-17. Dicapai 2010-01-17.  In this article Faraday coins the words electrode, anode, cathode, anion, cation, electrolyte, and electrolyze.