Giorgione

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Giorgione
Giorgione 059.jpg
Potret diri yang mungkin
Kelahiran Giorgio Barbarelli da Castelfranco
c. 1477–1478
Castelfranco Veneto, Itali
Kematian 1510 (usia 32–33)
Venice, Itali
Warganegara Itali[1]
Pendidikan Giovanni Bellini
Terkenal kerana Lukisan
Karya terkenal Ribut Kencang
Zuhrah Tidur
Castelfranco Madonna
Tiga Ahli Falsafah
Gerakan politik Zaman Pembaharuan Tinggi

Giorgione (nama lahir Giorgio Barbarelli da Castelfranco; c. 1477/8–1510[2]) merupakan seorang pelukis Itali dari sekolah Venice pada Zaman Pembaharuan Tinggi. Kerjaya beliau tamat setelah kematiannya pada usia 30-an

Giorgione dikenali untuk mutu karyanya yang puitis dan sukar difahami, walaupun hanya kira-kira enam lukisan yang masih bertahan, diiktiraf dengan pasti menjadi karya beliau. Ketidakpastian yang berlaku tentang identiti dan maksud disebalik lukisan Giorgione menjadikan beliau salah seorang tokoh yang paling misteri dalam kalangan pelukis Eropah.

Bersama-sama dengan Tiziano, yang lebih muda sedikit, merupakan pengasas sekolah Venice bagi lukisan Zaman Pembaharuan Itali, yang mencapai banyak kesan melalui warna dan angin, dan secara tradisionalnya dibandingkan dengan bergantung pada gaya reka bentuk lukisan Florence yang lebih linear.

Nota[sunting | sunting sumber]

  1. ^ "Giorgione (Italian painter)". Britannica.com. Dicapai pada 2015-05-27. 
  2. ^ Gould, 102–3.

Bacaan lanjut[sunting | sunting sumber]

  • The Complete Paintings of Giorgione. Pengenalan oleh Cecil Gould. Nota oleh Pietro Zampetti. NY: Harry N. Abrams. 1968.
  • Giorgione. Atti del Convegno internazionale di studio per il quinto centenario della nascita (Castelfranco Veneto 1978), Castelfranco Veneto, 1979. 
  • Silvia Ferino-Pagden, Giorgione. Mythos und Enigma, Ausst. Kat. Kunsthistorisches Museum Wien, Wien, 2004.
  • Sylvia Ferino-Pagden (Hg.), Giorgione entmythisiert, Turnhout, Brepols, 2008. 
  • Unglaub, Jonathan. "The Concert Champêtre: The Crises of History and the Limits of the Pastoral." Arion V no.1 (1997): 46–96.