Kedaulatan

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Pergi ke navigasi Pergi ke carian

Kedaulatan ialah kuasa tertinggi dalam suatu wilayah.[1][2] Kedaulatan memerlukan hierarki di dalam negara, serta autonomi luaran untuk negara.[3] Di mana-mana negara, kedaulatan diberikan kepada individu, badan, atau institusi yang memiliki autoriti tertinggi atas orang lain untuk menetapkan undang-undang atau mengubah undang-undang yang ada.[2] Dalam teori politik, kedaulatan adalah istilah substantif yang menetapkan autoriti keabsahan tertinggi atas beberapa politi.[4] Dalam undang-undang antarabangsa, kedaulatan adalah pelaksanaan kuasa oleh sebuah negara. Kedaulatan de jure merujuk kepada hak undang-undang untuk melakukannya; kedaulatan de facto merujuk kepada kemampuan fakta untuk melakukannya.

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Philpott, Daniel (2020), "Sovereignty", dalam Zalta, Edward N. (penyunting), The Stanford Encyclopedia of Philosophy (ed. Fall 2020), Metaphysics Research Lab, Stanford University, dicapai pada 2021-01-15
  2. ^ a b "Sovereignty". A Dictonary of Law.
  3. ^ Spruyt, Hendrik (1994). The Sovereign State and Its Competitors: An Analysis of Systems Change. 176. Princeton University Press. m/s. 3–7. ISBN 978-0-691-03356-3. JSTOR j.ctvzxx91t.
  4. ^ "sovereignty (politics)". Encyclopædia Britannica. Dicapai pada 5 August 2010.