Kelutsinaran dan kelutcahayaan

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Turas dikroik dicipta menggunakan bahan optik lutsinar.

Dalam bidang optik, kelutsinaran (juga dikenali sebagai kejernihan, ketelusan atau kejelasan) ialah sifat fizikal yang membolehkan cahaya melalui bahan tanpa serakan. Pada skala makroskopik (satu dimensi yang dikaji jauh lebih besar daripada panjang gelombang foton yang dipersoalkan), foton boleh dikatakan mengikuti Hukum Snell. Kelutcahayaan ialah satu superset kelutsinaran: ia membolehkan cahaya melalui, tetapi tidak semestinya (lagi, pada skala makroskopik) mengikuti Hukum Snell; foton boleh berserakan di salah satu daripada kedua-dua antara muka di mana terdapat perubahan dalam indeks pembiasan, atau secara dalaman. Dalam erti kata lain, medium lutcahaya membolehkan pengangkutan cahaya manakala medium lutsinar bukan sahaja membolehkan pengangkutan cahaya tetapi membolehkan pembentukan imej. Bahan lutsinar kelihatan jelas, dengan penampilan keseluruhan satu warna, atau gabungan apa pun yang membawa kepada spektrum yang cemerlang setiap warna. Sifat yang bertentangan dengan kelutsinaran ialah kelegapan.

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

Bacaan lanjut[sunting | sunting sumber]

  • Electrodynamics of continuous media, Landau, L. D., Lifshits. E.M. and Pitaevskii, L.P., (Pergamon Press, Oxford, 1984)
  • Laser Light Scattering: Basic Principles and Practice Chu, B., 2nd Edn. (Academic Press, New York 1992)
  • Solid State Laser Engineering, W. Koechner (Springer-Verlag, New York, 1999)
  • Introduction to Chemical Physics, J.C. Slater (McGraw-Hill, New York, 1939)
  • Modern Theory of Solids, F. Seitz, (McGraw-Hill, New York, 1940)
  • Modern Aspects of the Vitreous State, J.D.MacKenzie, Ed. (Butterworths, London, 1960)

Pautan luar[sunting | sunting sumber]