Parlimen India

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search

Parlemen India ialah badan perundangan tertinggi Republik India. Ia merupakan badan perundangan dwidewan terdiri daripada Presiden India dan dua rumah: Rajya Sabha (Majlis Negara) dan Lok Sabha (Kediaman Rakyat). Presiden dalam peranannya sebagai ketua dewan perwakilan memiliki kuasa penuh untuk memanggil dan mendakwa sama ada rumah Parlemen atau untuk membubarkan Lok Sabha. Presiden boleh menjalankan kuasa ini hanya atas nasihat Perdana Menteri dan Majlis Kesatuan Menterinya.

Mereka yang dipilih atau dicalonkan (oleh Presiden) ke salah satu rumah Parlimen disebut sebagai Ahli Parlimen (MP). Ahli Parlimen, Lok Sabha dipilih secara langsung oleh pengundian awam India di daerah-daerah Single dan Anggota Parlimen, Rajya Sabha dipilih oleh anggota Dewan Undangan Negeri dengan perwakilan yang berkadar. Parlimen mempunyai kekuatan yang diizinkan 543 di Lok Sabha dan 245 di Rajya Sabha termasuk 12 calon dari kepakaran berbagai bidang sains, budaya, seni dan sejarah. Parlimen bermesyuarat di Sansad Bhavan di New Delhi.

Sejarah[sunting | sunting sumber]

Majlis Perlembagaan India dipilih untuk menulis Perlembagaan India. Berikutan kemerdekaan India dari Britain pada tahun 1947, ahli-ahlinya berkhidmat sebagai Parlimen pertama negara.[1]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ "History of the Parliament, Delhi". delhiassembly.nic.in. Diarkib daripada yang asal pada 6 October 2013. Dicapai pada 13 December 2013.

Bacaan lanjut[sunting | sunting sumber]

  • "The Parliamentary System" by Arun Shourie, Publisher: Rupa & Co

Pautan luar[sunting | sunting sumber]