Pengendali rangkaian mudah alih

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search

Pengendali rangkaian mudah alih atau MNO, yang juga dikenali sebagai pembekal khidmat tanpa wayar, pengangkut tanpa wayar, syarikat selular atau pembawa rangkaian mudah alih, ialah pembekal perkhidmatan komunikasi tanpa wayar yang memiliki atau mengawal semua elemen yang diperlukan untuk menjual dan menyampaikan perkhidmatan kepada pengguna akhir termasuk peruntukan spektrum radio, infrastruktur rangkaian tanpa wayar , infrastruktur pengangkutan belakang, bil, penjagaan pelanggan, peruntukan sistem komputer dan organisasi pemasaran dan pembaikan.[1]

Di samping memperoleh pendapatan dengan menawarkan perkhidmatan runcit di bawah jenamanya sendiri, MNO juga boleh menjual akses kepada perkhidmatan rangkaian pada kadar borong ke operator rangkaian maya mudah alih (MVNO).

Ciri penting yang menentukan operator rangkaian mudah alih adalah bahawa MNO mesti memiliki atau mengawal akses kepada lesen spektrum radio daripada entiti kawal selia atau kerajaan. Ciri utama kedua yang menentukan MNO adalah bahawa MNO mesti memiliki atau mengawal elemen-elemen infrastruktur rangkaian yang diperlukan untuk menyediakan perkhidmatan kepada pelanggan melalui spektrum berlesen.[2]

Pengendali rangkaian mudah alih biasanya juga mempunyai sistem komputer peruntukan, bil dan penjagaan pelanggan yang diperlukan dan organisasi pemasaran, penjagaan pelanggan dan kejuruteraan yang diperlukan untuk menjual, menghantar dan membiayai perkhidmatan. Bagaimanapun, MNO boleh menyalurkan sebarang sistem atau fungsi ini dan masih dianggap sebagai penggerak rangkaian mudah alih.

Rujukan[sunting | sunting sumber]