Tetanjung

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Jangan dikelirukan dengan Tanjung.
Rajah menunjukkan sebuah tetanjung.

Tetanjung atau tetanjung pasir ialah bentuk bumi pemendapan dijumpai di luar pinggir laut. Pada satu hujung, tetajung terhubung dengan kepala, dan menganjur ke hidung.[1] Tetanjung ialah sejenis beting atau pantai yang terhasil apabila kesebentukan berlaku, seperti di tanjung tinggi pesolot, dengan proses hanyutan susur pesisir. Hanyutan susur pesisir (juga dipanggil hanyutan litoral) berlaku kerana ombak menemui pantai pada sudut serong, dan berundur serenjang dengan pesisir, menggerakkan enapan ke bawah pantai dalam corak siku-sika. Penghanyutan susur pesisir dilengkapkan dengan arus susur pesisir, yang mengangkut enapan melalui air di sepanjang pasir. Arus ini diletakkan dalam pergerakan oleh sudut serong sama bagi ombak yang masuk yang menyebabkan hanyutan litoral dan mengangkut enapan dalam proses serupa.[2]

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Evans, O.F. 1942, The origin of spits, bars and related structures: Journal of Geology, v. 50, p. 846-863
  2. ^ Duane, D.B. and James, W.R., 1980, Littoral transport in the surf zone elucidaed by an Eulerian sediment tracer experiment: Journal of Sedimentary Petrology, v. 50, p. 929-942

Templat:Geografi pinggir laut