Kerintangan dan kekonduksian elektrik

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Kerintangan elektrik (juga dikenali sebagai kerintangan, rintangan elektrik tentu, atau kerintangan isi padu) ialah satu sifat intrinsik yang menyatakan kuantiti betapa kuatnya suatu bahan menentang aliran arus elektrik. Suatu kerintangan rendah menyatakan suatu bahan yang sedia membenarkan pergerakan cas elektrik. Kerintangan biasanya diwakili oleh huruf Yunani ρ (ro). Unit SI bagi kerintangan elektrik ialah ohmmeter (Ω⋅m)[1][2][3] tetapi unit lain seperti ohmsentimeter (Ω⋅cm) juga digunakan. Contohnya, jika sebuah kubus pepejal 1 m × 1 m × 1 m bagi bahan bersentuh dengan dua helaian di kedua-dua muka bertentangan, dan rintangan antara sentuhan ini ialah 1 Ω, maka kerintangan bahan ini ialah 1 Ω⋅m.

Kekonduksian elektrik atau konduksian tentu ialah salingan bagi kerintangan elektrik, dan mengukur kebolehan sesuatu bahan untuk mengkonduksi arus elektrik. Kekonduksian elektrik biasanya diwakili oleh huruf Yunani σ (sigma), tetapi κ (kapa) (khasnya dalam kejuruteraan elektrik) atau γ (gama) juga kadang-kadang digunakan. Unit SI-nya ialah siemens per meter (S/m) dan unit CGSE ialah saat salingan (s−1).

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Nota[sunting | sunting sumber]


Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. Lowrie. Fundamentals of Geophysics. Akhbar Universiti Cambridge. pp. 254–. ISBN 978-1-139-46595-3. 
  2. Narinder Kumar (2003). Comprehensive Physics XII. Laxmi Publications. pp. 282–. ISBN 978-81-7008-592-8. 
  3. Eric Bogatin (2004). Signal Integrity: Simplified. Prentice Hall Professional. pp. 114–. ISBN 978-0-13-066946-9. 

Bacaan lanjut[sunting | sunting sumber]

  • Paul Tipler (2004). Physics for Scientists and Engineers: Electricity, Magnetism, Light, and Elementary Modern Physics (edisi ke-ke-5). W. H. Freeman. ISBN 0-7167-0810-8. 

Pautan luar[sunting | sunting sumber]