Statut Pendaftaran

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Statut Pengarahan adalah satu Akta Parlimen England yang mengawal selia penjualan dan pemindahan hakmilik tanah. Statut ini biasanya dianggap sebagai tambahan kepada Statut Kegunaan, yang telah diluluskan dalam Parlimen yang sama, kemungkinannya kerana tertinggal dalam Statut Penggunaan. Ia ditanggapkan mempunyai niat untuk mencegah urusan perpindahan hak milik tanah, walaupun ahli akademi moden daripada itu bertegas bahawa ia supaya Henry VIII dapat menyimpan rekod tepat yang mana pemegang kekal berada. Statutnya, yang hanya memberikan untuk estet "dari warisan dan pegangan kekal", adalah dapat dengan secara mudah dihindarkan melalui jualan sebuah estet untuk waktu yang terhad, sebagai pegangan pajak, sesuatu diberikan kesahihan pada peringkat common law pada 1621 oleh Lutwich v Mitton.

Statut[sunting | sunting sumber]

Statut telah diniatkan sebagai tambahan pada Statut Kegunaan, dan telah diluluskan pada sesi Parlimen yang sama; Edward Coke, contohnya, merujuknya sebagai "tetapi suatu Proviso" pada Statut Kegunaan. Statut telah didaftarkan secara pantas, oleh Kerani Dewan Rakyat daripada seorang perundang, dan adalah berminat pada itu tidak seperti kebanyakan bil kerajaan ia keseluruhunnya mengurangkan suatu mukadimah. Ia difikirkan oleh Charles Isaac Elton yang ia didrafkan "sebagai suatu legislasi kecemasan", di mana Kaye membelakanginya, mengatakan bahawa ia lebih-lebih lagi oleh kerana sesetengah ketinggalan dalam Statut Kegunaan. Statut ini memperuntukkan bahawa selepas 31 Julai 1536, tiada tanah harus dipindah berasaskan suatu jualan kecuali jualan itu telah disahkan oleh mahkamah di Westminster atau Jaksa Pendamai tempatan, selain ia berada di bandar atau daerah pentadbiran di mana ini telah diperlukan.[1]

Statut telah dihindarkan melalui dengan hanya menjual tanah dalam jangka bertahun-tahun, daripada pegangan kekal,[2] sesuatu diberikan kesahihan dalam common law oleh Lutwich v Mitton pada 1621.[3] Ini adalah sah kerana statut menggunakan pada estet "warisan dan pegangan kekal", bukan pegangan pajak.[4] Tanggapan umum adalah bahawa Statut ini diniatkan untuk mencegahkan urusan perpindahan hak milik tanah rahsia;[5] Oxland instead interprets it as being a way for Henry VIII to keep an accurate record of who his freeholders were at any one time.[6]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. Kaye (1988) p.617
  2. Holdsworth (2004) p.159
  3. Holdsworth (2004) p.160
  4. Oxland (1985) p.64
  5. Kaye (1988) p.618
  6. Oxland (1985) p.63

Bibliografi[sunting | sunting sumber]