Faktor pengeluaran

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Pergi ke navigasi Pergi ke carian

Dalam ekonomi, faktor pengeluaran, sumber, atau input ialah apa yang digunakan dalam proses pengeluaran untuk menghasilkan output - iaitu barang dan perkhidmatan jadi. Jumlah yang digunakan dari pelbagai input menentukan kuantiti output sesuai dengan hubungan yang disebut fungsi pengeluaran. Terdapat empat sumber asas atau faktor pengeluaran: tanah, tenaga kerja, modal dan pengusaha (atau perusahaan). Faktor-faktor tersebut juga sering diberi label "barang atau perkhidmatan pengeluar" untuk membezakannya dengan barang atau perkhidmatan yang dibeli oleh pengguna, yang sering dilabel "barang pengguna".[1]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ "Factors Of Production – Finance Reference" (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2021-08-01.

Bacaan lanjut[sunting | sunting sumber]

  • AP U.S. History (condensed). 2007.
  • "Produktionsfaktoren" (dalam bahasa Jerman). Google Knol. Diarkibkan daripada yang asal pada 2010-01-23. Dicapai pada 2010-02-16.

Pautan luar[sunting | sunting sumber]