Persekutuan Perancis–Uthmaniyyah

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Francis I (kiri) dan Suleiman I al-Qanuni (kanan) memulakan perikatan Perancis-Uthmaniyyah. Gabungan dari dua buah lukisan oleh Titian, sekitar 1530.
Persekutuan luar Perancis
Persekutuan Abbasiyyah-Frank sekitar kurun ke 8-9
Persekutuan Perancis-Scotland 1295–1560
Persekutuan Perancis--Poland 1524–1526
Persekutuan Hungary-Perancis 1528–1552
Persekutuan Perancis-Uthmaniyyah sekitar kurun ke 16–19
Persekutuan England-Perancis 1657–1660
India Amerika sekitar kurun ke 17–18
Persekutuan England-Perancis 1716–1731
Persekutuan Perancis-Sepanyol 1733–1792
Persekutuan Perancis-Prusia 1741–1756
Persekutuan Austria-Perancis 1756–1792
Persekutuan India-Perancis sekitar kurun ke-18
Persekutuan Perancis-Vietnam 1777–1820
Persekutuan Amerika-Perancis 1778–1794
Persekutuan Parsi-Perancis 1807–1809
Persekutuan Perancis-Prusia 1812
Persekutuan Perancis-Rusia 1892–1917
Persekutuan Perancis-Poland 1921–1940
Persekutuan Itali-Perancis 1935
Perjanjian Perancis-Soviet 1936–1939
NATO 1949–kini
WEU (1948) 1954–2011
Hubungan Serantau
Hubungan Asia-Perancis
Hubungan Amerika-Perancis
Hubungan Afrika-Perancis

Persekutuan Perancis-Uthmaniyyah atau Persekutuan Perancis-Turki, adalah sebuah persekutuan yang diwujudkan pada tahun 1536 antara Raja Perancis, Francis I dengan Sultan Turki dari Empayar Uthmaniyyah Suleiman al-Qanuni. Persekutuan strategik atau kadang kala dipanggil taktikal ini merupakan salah satu persekutuan luar Perancis paling penting dan bertahan lebih daripada dua setengah kurun,[1] sehingga kempen Napoleon di Mesir Uthmaniyyah, pada tahun 1798–1801.

Persekutuan ini merupakan sebuah penjanjian yang luar biasa dan menyebabkan satu skandal dalam dunia Kristian.[2][3] Carl Jacob Burckhardt (1947) memanggilnya sebagai "sebuah kesatuan yang mencemarkan kesucian dari bunga lili dan bulan sabit";[4] bagaimanapun, ia berfaedah untuk memenuhi kepentingan kedua-dua pihak.[5]

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Nota[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Merriman, p.132
  2. ^ "the first non-ideological diplomatic alliance of its kind between a Christian and non-Christian empire" Kann, p.62
  3. ^ Miller (1927), p. 2
  4. ^ C. J. Burckhardt, Richelieu vol. 2 (1947; English edition 1970); cited after Avner Ben-Zaken, Cross-Cultural Scientific Exchanges in the Eastern Mediterranean, 1560–1660 (2010), p. 209. A contemporary Swiss song by Benedikt Gletting called it the union of "the dolphin and the crocodile". R. Schwarzenbach, Schweizerisches Archiv für Volksunde 74 (1978), p. 6
  5. ^ Merriman, p.133.

Rujukan[sunting | sunting sumber]