Tinitus

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Tinitus (bahasa Inggeris: tinnitus) ialah keadaan di mana seorang pesakit mendengar bunyi, contohnya bunyi desing, sedangkan tiada bunyi luar. Tinitus bukanlah satu penyakit, tetapi gejala bagi sebab-sebab lain lain. Antara penyebab tinitus ialah sumbatan tahi telinga.

Antara cara menghindari tinitus ialah dengan mengelakkan mendengar bunyi bising.

Tinitus biasanya tidak boleh didengar oleh orang lain, disebut tinitus subjektif, namun dalam keadaan tertentu, perkara sebaliknya berlaku. Tinitus yang boleh didengar oleh orang lain disebut tinitus objektif dan boleh didengar menggunakan stetoskop. Ia boleh disebabkan oleh ketumbuhan.

Pautan luar[sunting | sunting sumber]