Al-Quran dan Sunah

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Muslim berpegang teguh bahawa Islam datangnya daripada dua sumber iaitu : salah satunya ialah — Al-Quran — dan yang satu lagi ialah : Sunnah, atau mengambil contoh daripada kehidupan Nabi Muhammad.

Pandangan[sunting | sunting sumber]

Semua umat Islam percaya bahawa Al-Quran itu bersifat tidak mempunyai kesalahan tetapi mereka mempunyai berbeza-beza pendapat mengenai Sunnah melalui cara mentafsir dan memahami Al-Quran itu sendiri.

Al-Ghazali, Ahli Sufi yang terkenal serta berfahaman mazhab Sunni, telah membandingkan proses ini dengan kaedah mengnedalikan tiram - rupa luaran mereka tidaklah begitu menarik, tetapi jika mereka dibuka, kamu akan dianugerah sebutir mutiara. Jika kamu terus membuka tiram, kamu mungkin sekali dapat menemui mutiara. Jika kamu terus mengumpul mutiara, kemungkinan besar kamu akan menemui mutiara hitam.

Dalam erti kata lain, mengikut Qur'an dan Sunnah bukanlah doktrin khas buat Sunni; ia dipatuhi oleh kedua-dua Shi'a dan Sunni.[1]

Pandangan Ahli Syiah[sunting | sunting sumber]

Shi'a membahagikan Sahaba kepada beberapa kumpulan[2] dan hanya mempercayai sebilangan daripada mereka yang tidak menentang Ahl al-Bayt. Shi'a terkenal sebagai pengkritik kepada Umar, kerana mengakui bahawa dia tidak berkongsi pandangan untuk mengikuti sunnah Nabi Muhammad, dan merujuk hadis sebagai bukti.

Pandangan Ahli Sunnah[sunting | sunting sumber]

Sunni berpandangan bahawa setiap Sahaba adalah benar dan boleh dipercayai dalam penghantaran sunnah mereka.

Pandangan Ahli Al-Quran[sunting | sunting sumber]

Terdapat juga segolongan masyarakat minoriti yang menolak dan tidak mempercayai As-Sunnah sebagai salah satu unsur dalam Islam.

Lihat Juga[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. Pendedahan Al-Qur'an
  2. Pandangan seorang Shi'ite kepada rakan sejagat daripada Al-Islam.org.