Empayar Nicaea

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Βασιλεία τῶν Ῥωμαίων
Basileía tôn Rhōmaíōn
Empayar Rom
Empayar Rom dari Nicaea

1204–1261
Empayar Latin, Empayar Nicaea, Empayar Trebizond, dan Despotate dari Epirus. Sempadan empayar ini sangat tidak jelas.
Ibu negara Nicaea (de jure)
Nymphaeum (de facto)
Bahasa Greek
Agama Gereja Ortodok Timur
Kerajaan Autokrasi
Maharaja
 - 1204–1222 Theodore I Lascaris
 - 1222–1254 John III Ducas Vatatzes
 - 1254–1258 Theodore II Lascaris
 - 1258–1261 John IV Lascaris
 - 1259–1261 Michael VIII Palaeologus
Zaman bersejarah Zaman Pertengahan
 - Diasaskan 1204
 - Dibubarkan Julai 1261

Empayar Nicaea (Greek: Αυτοκρατορία της Νίκαιας) adalah negara terbesar dari tiga negara Byzantine Greek yang ditubuhkan oleh para aristokrasi di empayar Byzantine yang melarikan diri setelah Constantinople diduduki oleh orang Eropah Barat dan tentera Venice semasa Perang Salib Keempat. Ia diasaskan oleh keluarga Lascaris, dan nerlangsung pada 1204 sehingga 1261.

Maharaja Nicaea[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

Templat:Byzantine Empire topics