The Oprah Winfrey Show

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
The Oprah Winfrey Show
Genre Rancangan temu bual
Pencipta Oprah Winfrey
Pengacara Oprah Winfrey
Negara asal Amerika Syarikat
Bahasa Bahasa Inggeris
Bilangan musim 25
Bilangan episod 4,734[1]
Penerbitan
Lokasi Chicago, Illinois
Pemasangan kamera Berbilang
Tempoh siaran 45 minit
Syarikat penerbitan Harpo Productions
Syarikat pengedaran CBS Television Distribution
Penyiaran
Saluran asal Sindiket
Format gambar 480i SDTV
720p HDTV (sekutu ABC dan Fox)
1080i HDTV (sekutu CBS and NBC)
Format audio Stereo MTS
Siaran asal September 8, 1986 (1986-09-08) – Mei 25, 2011 (2011-05-25)
Status Tamat
Pautan luar
Tapak sesawang rasmi

The Oprah Winfrey Show (selalunya diringkaskan sebagai Oprah atau hanya O) ialah rancangan temu bual bersindiket Amerika Syarikat, dihoskan dan diterbitkan oleh Oprah Winfrey sendiri. Ia muncul pertama kali pada 1984 dan bersiaran selama 25 musim bermula daripada 1986 hingga 2011, dan merupakan rancangan bual bicara paling tinggi ratingnya dalam sejarah televisyen Amerika.[2]

Rancangan ini amat berpengaruh, dan banyak topik yang dibincangkannya menembusi kesedaran budaya-pop Amerika Syarikat. Sementara episod awal rancangan ini mengikuti tinjauan gaya Phil Donahue isu sosial sensasi, Oprah kemudian menukar sirinya kepada pengalaman yang lebih positif dan meningkatkan jiwa dengan memaparkan kelab buku, temu ramah selebriti, bahagian pembaikan diri, dan penglibatan kedermawanan dalam peristiwa dunia. Rancangan ini mendapat kebolehpercayaan dengan tidak cuba mendapat keuntungan daripada produk yang disokongnya; ia tidak memiliki persetujuan pelesenan dengan peruncit apabila barangan dipromosikan, dan tidak mendapat sebarang duit daripada mempromosi buku untuk kelab bukunya.[3]

Setakat 2011, ia merupakan antara rancangan temu bual siang hari paling lama di Amerika Syarikat, mula disiarkan di seluruh negara sejak 8 September 1986 untuk 25 musim dan 4,561 episod. Episod terakhir disiarkan pada 25 Mei 2011.[4][5][6]

Pensindiketan antarabangsa[sunting | sunting sumber]

Rancangan ini disiarkan di 149 negara, kadangkala dengan nama lain.[7]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

Pautan luar[sunting | sunting sumber]