Air kumbahan

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Air kelabu (sejenis air sisa) di tangki penempatan.

Air kumbahan atau air sisa buangan ialah air yang telah dicemari oleh penggunaan manusia. Air kumbahan ialah "air terpakai dari gabungan aktiviti domestik, perindustrian, komersial atau pertanian, aliran permukaan atau air ribut, dan aliran masuk pembetung atau penyusupan pembetung".[1] Oleh itu, air kumbahan ialah hasil sampingan dari aktiviti domestik, perindustrian, komersial atau pertanian. Ciri-ciri air kumbahan berbeza-beza bergantung pada sumbernya. Jenis air kumbahan termasuk: air sisa domestik dari isi rumah, air sisa perbandaran dari komuniti (juga disebut kumbahan) dan air kumbahan industri. Air kumbahan boleh mengandungi bahan pencemar fizikal, kimia dan biologi.[2]

Isi rumah boleh menghasilkan air sisa kumbahan dari tandas, sinki, mesin pencuci pinggan, mesin basuh, tab mandi, dan pancutan mandian. Isi rumah yang menggunakan tandas kering menghasilkan lebih sedikit air kumbahan daripada yang menggunakan tandas.[3]

Air kumbahan boleh dihantar ke saluran pembuangan yang hanya menyampaikan kumbahan. Sebagai alternatif, air kumbahan boleh diangkut dalam pembetung gabungan yang menyampaikan aliran air ribut dan kumbahan, dan juga air sisa industri. Setelah dirawat di kilang pengolahan air kumbahan, air kumbahan yang dirawat (juga disebut efluen) dibuang ke badan air penerima. Istilah "penggunaan semula air sisa" dan "penambakan air" berlaku jika sisa yang dirawat digunakan untuk tujuan lain. Air sisa buangan yang dibuang ke persekitaran tanpa rawatan yang sesuai boleh menyebabkan pencemaran air.

Di negara-negara membangun dan di kawasan luar bandar dengan kepadatan penduduk yang rendah, air buangan sering dirawat oleh pelbagai sistem sanitasi di lokasi dan tidak disalurkan di pembetung. Sistem ini merangkumi tangki septik yang disambungkan ke medan saliran, sistem kumbahan di tempat (OSS), sistem vermifilter dan banyak lagi.

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Tilley, E., Ulrich, L., Lüthi, C., Reymond, Ph., Zurbrügg, C. (2014). Compendium of Sanitation Systems and Technologies – (2nd Revised Edition). Swiss Federal Institute of Aquatic Science and Technology (Eawag), Duebendorf, Switzerland. m/s. 175. ISBN 978-3-906484-57-0. Diarkib daripada yang asal pada 8 April 2016.Selenggaraan CS1: pelbagai nama: senarai pengarang (link)
  2. ^ WWAP (United Nations World Water Assessment Programme) (2017). The United Nations World Water Development Report 2017. Wastewater: The Untapped Resource. Paris. ISBN 978-92-3-100201-4. Diarkib daripada yang asal pada 8 April 2017.
  3. ^ U.S. Environmental Protection Agency, Washington, D.C. (2008). "Septic Systems Fact Sheet." Diarkibkan 12 April 2013 di Wayback Machine EPA publication no. 832-F-08-057.