Pergi ke kandungan

Erna Solberg

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Erna Solberg
Solberg pada April 2025
Perdana Menteri Norway
Dalam jawatan
16 Oktober 2013 – 14 Oktober 2021
RajaHarald V
Didahului olehJens Stoltenberg
Digantikan olehJonas Gahr Støre
Ketua Parti Konservatif
Dalam jawatan
9 Mei 2004 – 14 Februari 2026
Didahului olehJan Petersen
Digantikan olehIne Eriksen Søreide
Menteri Kerajaan Tempatan dan Pembangunan Wilayah
Dalam jawatan
19 Oktober 2001 – 17 Oktober 2005
Perdana MenteriKjell Magne Bondevik
Didahului olehSylvia Brustad
Digantikan olehÅslaug Haga
Ahli Storting
Penjawat kini
Menyandang jawatan
1989
Kawasan pilihan rayaHordaland
Maklumat peribadi
Lahir (1961-02-24) 24 Februari 1961 (umur 65)
Bergen, Norway
Parti politikParti Konservatif
PasanganSindre Finnes (berkahwin 1996)
Anak2
Tempat belajarUniversiti Bergen
TandatanganTandatangan

Erna Solberg (lahir 24 Februari 1961) ialah seorang ahli politik Norway daripada Parti Konservatif (Høyre) yang berkhidmat sebagai Perdana Menteri Norway dari 16 Oktober 2013 hingga 14 Oktober 2021. Beliau mengetuai Parti Konservatif dari 2004 hingga 2026 dan telah mewakili Hordaland di Storting sejak 1989.[1][2][3] Beliau ialah wanita kedua yang menjadi perdana menteri Norway selepas Gro Harlem Brundtland.[4] Bagi penggal 2025–2029, Solberg kekal sebagai ahli Storting bagi Hordaland dan menganggotai Jawatankuasa Tetap Hal Ehwal Luar dan Pertahanan.[1]

Sebelum menjadi perdana menteri, Solberg berkhidmat sebagai Menteri Kerajaan Tempatan dan Pembangunan Wilayah dalam kerajaan kedua Kjell Magne Bondevik dari 2001 hingga 2005. Pendekatannya yang tegas, khususnya terhadap dasar imigresen dan pindahan kewangan kepada perbandaran, menyebabkan beliau mendapat jolokan Jern-Erna ("Erna Besi").[3] Selepas mengambil alih kepimpinan Parti Konservatif pada 2004, beliau memimpin pemulihan sokongan parti selepas keputusan pilihan raya yang buruk pada 2005. Dalam pilihan raya 2013, empat parti kanan-tengah memperoleh majoriti 96 daripada 169 kerusi Storting, dan Solberg membentuk kerajaan minoriti bersama Parti Kemajuan.[4] Kerajaannya kemudian berkembang dan mengecil mengikut perubahan gabungan, sambil melaksanakan antaranya pembaharuan perbandaran dan polis serta menangani pandemik COVID-19 di Norway.[5]

Selepas kerajaan kanan-tengah kehilangan asas majoritinya dalam pilihan raya 2021, Solberg kembali mengetuai kumpulan parlimen Parti Konservatif. Parti itu memperoleh 25.9% undi dalam pilihan raya perbandaran 2023 dan menjadi parti terbesar di peringkat kebangsaan.[6] Pada tahun yang sama, urus niaga saham suaminya ketika beliau menjadi perdana menteri menimbulkan persoalan mengenai konflik kepentingan. Økokrim memutuskan bahawa tiada alasan munasabah untuk membuka siasatan jenayah terhadap Solberg atau suaminya, tetapi pada Mac 2024 Storting sebulat suara menyifatkan sebagai "amat boleh dikritik" hakikat bahawa Solberg tidak layak mengambil bahagian dalam beberapa perkara yang diputuskan kerajaannya kerana konflik kepentingan.[7][8] Selepas Parti Konservatif merosot kepada 14.6% undi dan 24 kerusi dalam pilihan raya 2025, Solberg mengumumkan pengundurannya sebagai ketua parti dan digantikan oleh Ine Eriksen Søreide pada Februari 2026.[9]

Kehidupan awal dan pendidikan

[sunting | sunting sumber]

Solberg dilahirkan di Bergen pada 24 Februari 1961. Beliau ialah anak kepada Asbjørn Solberg (1925–1989), seorang pegawai, dan Inger Wenche Torgersen (1926–2016), seorang pekerja pejabat.[1] Beliau dibesarkan di Bergen dan bersekolah di Nygård sebelum melanjutkan persekolahan menengahnya di Langhaugen. Beliau menduduki peperiksaan kelayakan universiti pada 1979.[2]

Solberg kemudian belajar di Universiti Bergen. Pada 1986, beliau memperoleh ijazah cand.mag. dengan pengajian dalam sosiologi, sains politik, statistik dan ekonomi, dan pada 1988 beliau melengkapkan sebahagian peperiksaan pengkhususan dalam ekonomi.[1] Semasa menjadi pelajar, beliau turut berkhidmat sebagai wakil pelajar dalam senat akademik Universiti Bergen dari 1986 hingga 1988.[1]

Pada usia 16 tahun, Solberg disahkan menghidap disleksia selepas seorang guru mencadangkan supaya beliau menjalani penilaian. Beliau kemudian menjelaskan bahawa keadaan itu terutama menjejaskan ejaan dan penulisannya, sedangkan beliau lebih kuat dalam komunikasi lisan.[10]

Kerjaya politik awal

[sunting | sunting sumber]

Politik tempatan dan Storting

[sunting | sunting sumber]

Penglibatan politik Solberg bermula ketika remaja melalui organisasi belia Parti Konservatif. Beliau menjadi anggota jawatankuasa eksekutif Konservatif Muda Bergen pada 1978–1979 dan mengetuai organisasi itu dari 1980 hingga 1982. Pada peringkat tempatan, beliau menjadi anggota gantian Majlis Bandar Bergen dari 1979 hingga 1983 serta anggota gantian badan eksekutif perbandaran Bergen dari 1987 hingga 1989.[1]

Solberg pertama kali dipilih ke Storting bagi Hordaland pada 1989. Rekod rasmi Storting menyenaraikan beliau sebagai wakil kawasan itu pada setiap penggal sejak 1989, termasuk penggal 2025–2029.[1] Pada tahun-tahun awalnya di Parlimen, beliau berkhidmat dalam jawatankuasa yang menangani kewangan, pentadbiran dan kerajaan tempatan. Dari 1997 hingga 2001, beliau menjadi setiausaha Jawatankuasa Tetap Kerajaan Tempatan.[1]

Dalam Parti Konservatif, Solberg mengetuai Høyrekvinners Landsforbund pada 1993–1994 dan kemudian memegang tanggungjawab dasar wanita parti sehingga 1998. Beliau menjadi naib ketua pertama Parti Konservatif pada 2002.[1]

Menteri Kerajaan Tempatan dan Pembangunan Wilayah

[sunting | sunting sumber]

Pada 19 Oktober 2001, Solberg dilantik sebagai Menteri Kerajaan Tempatan dan Pembangunan Wilayah dalam kerajaan gabungan pimpinan Perdana Menteri Kjell Magne Bondevik. Beliau memegang jawatan itu sehingga kerajaan tersebut berakhir pada 17 Oktober 2005.[2]

Erna Solberg ketika menghadiri mesyuarat menteri perumahan Nordik-Baltik
Solberg ketika menjadi menteri dalam sesi Majlis Nordik di Stockholm.

Sebagai menteri, Solberg terkenal dengan pendirian yang tegas, khususnya dalam pengetatan dasar imigresen dan pengurangan pindahan kewangan tertentu kepada perbandaran. Pendekatan tersebut menyebabkan media Norway menggunakan jolokan Jern-Erna, yang secara harfiah bermaksud "Erna Besi".[3] Selepas berakhirnya kerajaan Bondevik pada 2005, beliau kembali menjalankan tugas sepenuhnya di Storting dan mengetuai kumpulan parlimen Parti Konservatif dari Oktober 2005 hingga September 2013.[1]

Ketua Parti Konservatif, 2004–2013

[sunting | sunting sumber]

Solberg dipilih sebulat suara sebagai ketua Parti Konservatif pada persidangan nasional parti pada 9 Mei 2004, menggantikan Jan Petersen.[11] Beliau sebelum itu telah menjadi naib ketua pertama parti sejak 2002.[1]

Erna Solberg semasa kempen pilihan raya di Bergen pada 2013
Solberg semasa kempen pilihan raya 2013 di Bergen.

Pilihan raya Storting 2005 menjadi ujian awal kepimpinannya. Parti Konservatif hanya memperoleh 14.1% undi, ketika itu keputusan pilihan raya parlimen terburuk dalam sejarah parti. Pada pilihan raya 2009, sokongan parti meningkat kepada 17.2%, sekali gus mengukuhkan kedudukan Solberg sebagai ketua.[3] Dalam tempoh selepas 2009, beliau semakin menonjol sebagai calon perdana menteri utama blok kanan-tengah.[3]

Menjelang pilihan raya 2013, Parti Konservatif bekerjasama secara politik dengan Parti Kemajuan, Parti Liberal dan Parti Demokrat Kristian sebagai alternatif kepada kerajaan merah-hijau pimpinan Jens Stoltenberg. Pada pilihan raya 9 September 2013, empat parti berkenaan memperoleh 96 daripada 169 kerusi Storting. Parti Buruh kekal parti tunggal terbesar dengan 55 kerusi, manakala Parti Konservatif memperoleh 48 kerusi.[4] Keputusan itu memberikan majoriti parlimen kepada blok kanan-tengah dan membolehkan Solberg membentuk kerajaan baharu.

Perdana Menteri Norway, 2013–2021

[sunting | sunting sumber]

Pembentukan dan komposisi kerajaan

[sunting | sunting sumber]

Raja Harald V secara rasmi melantik kerajaan Solberg pada 16 Oktober 2013. Kerajaan awal terdiri daripada Parti Konservatif dan Parti Kemajuan dan merupakan kerajaan minoriti, sementara Parti Liberal dan Parti Demokrat Kristian kekal di luar kabinet.[5] Dengan pelantikan itu, Solberg menjadi wanita kedua yang memegang jawatan perdana menteri Norway selepas Gro Harlem Brundtland.[4]

Selepas pilihan raya 2017, Solberg terus menjadi perdana menteri. Komposisi kerajaannya kemudian berubah beberapa kali: Parti Liberal menyertai kerajaan pada Januari 2018, Parti Demokrat Kristian pada Januari 2019, dan Parti Kemajuan meninggalkan kerajaan pada Januari 2020.[5]

Anggota Kerajaan Solberg pada Januari 2018
Kerajaan Solberg selepas perubahan barisan menteri pada 17 Januari 2018.
Perubahan komposisi Kerajaan Solberg, 2013–2021[5]
TempohParti dalam kerajaanKedudukan di StortingPerubahan utama
16 Oktober 2013–16 Januari 2018Parti Konservatif dan Parti KemajuanMinoritiKerajaan dibentuk selepas pilihan raya 2013; Parti Liberal dan Parti Demokrat Kristian kekal sebagai parti kerjasama di luar kabinet.
17 Januari 2018–21 Januari 2019Parti Konservatif, Parti Kemajuan dan Parti LiberalMinoritiParti Liberal menyertai kabinet.
22 Januari 2019–23 Januari 2020Parti Konservatif, Parti Kemajuan, Parti Liberal dan Parti Demokrat KristianMajoritiKemasukan Parti Demokrat Kristian memberikan kerajaan majoriti di Storting.
24 Januari 2020–14 Oktober 2021Parti Konservatif, Parti Liberal dan Parti Demokrat KristianMinoritiParti Kemajuan meninggalkan kerajaan.

Kerajaan empat parti dari Januari 2019 hingga Januari 2020 merupakan satu-satunya tempoh kerajaan Solberg mempunyai majoriti sendiri di Storting. Selepas Parti Kemajuan menarik diri pada 24 Januari 2020, Solberg meneruskan pentadbiran sebagai ketua kerajaan minoriti tiga parti sehingga Oktober 2021.[5]

Dasar dalam negeri dan pembaharuan

[sunting | sunting sumber]

Antara pembaharuan struktur utama di bawah kerajaan Solberg ialah pembaharuan perbandaran. Kerajaan memulakan proses penggabungan dengan tujuan yang dinyatakan untuk meningkatkan kesamarataan perkhidmatan, memperkukuh keupayaan kewangan dan pentadbiran perbandaran, menyelaraskan pembangunan masyarakat dan mengukuhkan demokrasi tempatan.[12] Sepanjang pembaharuan itu, 119 perbandaran digabungkan menjadi 47 perbandaran baharu. Pada 1 Januari 2020, jumlah perbandaran Norway berkurang daripada 428 kepada 356.[13] Walaupun jumlah penggabungan itu besar, dokumen kerajaan pada 2019 mengakui bahawa ciri asas struktur perbandaran tidak berubah sepenuhnya dan kira-kira separuh daripada perbandaran masih mempunyai kurang daripada 5,000 penduduk.[12]

Kerajaan Solberg turut melaksanakan Nærpolitireformen, iaitu pembaharuan organisasi polis. Storting meluluskan pembaharuan tersebut pada 10 Jun 2015 dan ia mula berkuat kuasa pada 1 Januari 2016. Bilangan daerah polis dikurangkan daripada 27 kepada 12, dengan matlamat mewujudkan pasukan polis yang lebih seragam, berkeupayaan dan mudah dicapai oleh masyarakat.[14][15]

Pandemik COVID-19

[sunting | sunting sumber]

Tahun-tahun terakhir pentadbiran Solberg banyak dipengaruhi oleh pandemik COVID-19. Pada 12 Mac 2020, kerajaan mengumumkan langkah kawalan jangkitan yang luas di seluruh negara. Dalam beberapa hari berikutnya, kerajaan turut memperketat kawalan kemasukan di sempadan, memperkenalkan peraturan kuarantin dan pengasingan serta mengemukakan skim sokongan ekonomi bagi pekerja dan perniagaan yang terjejas.[16]

Mulai April 2020, kerajaan mula melonggarkan sebahagian sekatan secara berperingkat berdasarkan perkembangan jangkitan.[16] Sepanjang 2020 dan 2021, tahap sekatan berubah mengikut keadaan wabak dan program vaksinasi. Pada 25 September 2021, kerajaan mengumumkan peralihan kepada apa yang disebutnya sebagai "kehidupan harian biasa dengan kesiapsiagaan yang dipertingkat", yang menyaksikan sebahagian besar langkah kawalan nasional ditarik balik.[17]

Peranan antarabangsa dan pembangunan mampan

[sunting | sunting sumber]
Erna Solberg menyerahkan bola sepak simbolik pembangunan mampan kepada Narendra Modi pada 2017
Solberg menyerahkan bola sepak simbolik berkaitan Matlamat Pembangunan Mampan kepada Perdana Menteri India Narendra Modi pada sidang kemuncak G20 di Hamburg pada 2017.

Selain tugasnya dalam dasar luar Norway, Solberg terlibat dalam beberapa inisiatif antarabangsa berkaitan pembangunan mampan. Pada Januari 2016, Setiausaha Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu Ban Ki-moon melantik beliau dan Presiden Ghana John Dramani Mahama sebagai pengerusi bersama kumpulan penyokong Matlamat Pembangunan Mampan PBB. Kumpulan itu ditubuhkan untuk meningkatkan kesedaran dan menggalakkan pelaksanaan Agenda 2030.[18]

Pada 2018, Solberg memulakan penubuhan High-level Panel for a Sustainable Ocean Economy, yang menghimpunkan ketua negara dan kerajaan untuk mengaitkan pengurusan laut secara mampan dengan pembangunan ekonomi. Seramai 14 pemimpin menyertai panel itu, yang pada Disember 2020 membentangkan agenda tindakan berkaitan pengurusan laut mampan.[19]

Pilihan raya 2021 dan pertukaran kerajaan

[sunting | sunting sumber]

Dalam pilihan raya Storting pada 13 September 2021, blok yang menyokong kerajaan Solberg kehilangan asas parlimennya, sementara Parti Konservatif sendiri kehilangan 4.5 mata peratusan sokongan berbanding pilihan raya sebelumnya.[3] Kerajaan Solberg menyerahkan peletakan jawatannya kepada raja pada 12 Oktober. Peletakan jawatan itu berkuat kuasa pada 14 Oktober 2021, apabila kerajaan baharu pimpinan Jonas Gahr Støre dilantik.[5]

Solberg dengan itu menamatkan tempoh hampir lapan tahun sebagai perdana menteri, tetapi kekal sebagai ketua Parti Konservatif dan ahli Storting.[1]

Selepas jawatan perdana menteri

[sunting | sunting sumber]
Erna Solberg pada sidang kemuncak Parti Rakyat Eropah di Brussels pada 2024
Solberg pada sidang kemuncak Parti Rakyat Eropah di Brussels pada Mac 2024.

Kepimpinan parlimen dan pilihan raya tempatan 2023

[sunting | sunting sumber]

Selepas meninggalkan kerajaan, Solberg kembali menjadi ketua kumpulan parlimen Parti Konservatif pada 15 Oktober 2021. Beliau memegang peranan tersebut sehingga 25 Februari 2026.[1] Dari Oktober 2021, beliau turut menjadi anggota Jawatankuasa Tetap Hal Ehwal Luar dan Pertahanan Storting, dan meneruskan keanggotaan itu bagi penggal 2025–2029.[1]

Dalam pilihan raya perbandaran dan daerah 2023, Parti Konservatif memperoleh 689,952 undi, bersamaan 25.9% undi sah dalam pilihan raya majlis perbandaran, berbanding 21.6% bagi Parti Buruh.[6] Keputusan itu menjadikan Parti Konservatif parti terbesar di peringkat kebangsaan dalam pilihan raya tersebut, buat pertama kali sejak 1924.[3]

Isu urus niaga saham dan konflik kepentingan

[sunting | sunting sumber]

Tidak lama selepas pilihan raya tempatan 2023, perhatian awam beralih kepada urus niaga sekuriti yang dilakukan oleh suami Solberg, Sindre Finnes, sepanjang tempoh beliau menjadi perdana menteri. Pada 15 September 2023, Solberg mengakui bahawa skala urus niaga tersebut menyebabkan beliau tidak layak mengambil bahagian dalam beberapa perkara kerajaan kerana peraturan mengenai konflik kepentingan. Jawatankuasa Kawalan dan Perlembagaan Storting kemudian merekodkan bahawa Finnes telah melakukan lebih daripada 3,000 urus niaga sepanjang tempoh berkenaan.[20]

Økokrim kemudian menilai urus niaga Finnes sepanjang 2013–2021 untuk menentukan sama ada terdapat petunjuk bahawa maklumat dalaman telah sampai kepadanya atau digunakan dalam pelaburannya. Pada 3 November 2023, agensi itu memutuskan untuk tidak membuka siasatan terhadap Solberg atau Finnes kerana tidak menemui alasan munasabah untuk menyiasat kemungkinan berlakunya kesalahan jenayah.[7]

Penelitian parlimen terhadap isu konflik kepentingan diteruskan secara berasingan. Pada 5 Mac 2024, Storting sebulat suara meluluskan keputusan yang menyifatkan sebagai "amat boleh dikritik" bahawa Solberg, ketika menjadi perdana menteri, tidak layak mengambil bahagian dalam beberapa perkara yang dipertimbangkan oleh kerajaannya. Storting turut mengkritik kerajaan Solberg kerana mempunyai tatacara yang tidak mencukupi untuk mencegah pelanggaran peraturan konflik kepentingan.[8] Keputusan Storting itu berkaitan pematuhan peraturan pentadbiran dan tanggungjawab politik, manakala keputusan Økokrim sebelumnya khusus kepada persoalan sama ada terdapat asas untuk siasatan jenayah.[7][8]

Pilihan raya 2025 dan pertukaran kepimpinan

[sunting | sunting sumber]

Solberg kekal sebagai calon perdana menteri Parti Konservatif dalam pilihan raya Storting pada 8 September 2025. Parti itu memperoleh 471,602 undi atau 14.6%, susut 5.7 mata peratusan berbanding 2021.[21] Parti Konservatif memenangi 24 daripada 169 kerusi dan menjadi parti ketiga terbesar di Storting dari segi undi, di belakang Parti Buruh dan Parti Kemajuan.[9]

Pada 12 September 2025, Solberg mengumumkan hasrat untuk berundur sebagai ketua parti pada persidangan luar biasa Parti Konservatif yang dijadualkan pada Februari 2026.[22] Pada 14 Februari 2026, 305 perwakilan persidangan itu sebulat suara memilih bekas Menteri Luar Negeri dan Menteri Pertahanan Ine Eriksen Søreide sebagai pengganti Solberg.[23] Pertukaran itu menamatkan tempoh hampir 22 tahun Solberg sebagai ketua Parti Konservatif.[23]

Solberg terus mewakili Hordaland di Storting bagi penggal 2025–2029. Selain Jawatankuasa Tetap Hal Ehwal Luar dan Pertahanan, beliau menjadi naib pengerusi delegasi Storting ke Perkongsian Parlimen Asia-Eropah (ASEP) sejak November 2025.[1]

Kehidupan peribadi

[sunting | sunting sumber]
Erna Solberg dan Sindre Finnes bersama Barack dan Michelle Obama di Rumah Putih
Solberg dan suaminya, Sindre Finnes, bersama Presiden Amerika Syarikat Barack Obama dan Michelle Obama di Rumah Putih pada 2016.

Solberg berkahwin dengan Sindre Finnes di Paris pada 29 Februari 1996.[2] Pasangan itu mempunyai dua orang anak.[24]

Penghormatan

[sunting | sunting sumber]

Pada 2005, Solberg dilantik sebagai Komander Darjah Diraja Santo Olav Norway.[1]

Rujukan

[sunting | sunting sumber]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 "Biography: Solberg, Erna" (dalam bahasa Inggeris). Storting. Dicapai pada 21 Ogos 2026.
  2. 1 2 3 4 "Erna Solberg". Government.no (dalam bahasa Inggeris). 29 Januari 2024. Dicapai pada 21 Ogos 2026.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Tvedt, Knut Are; Notaker, Hallvard; Hellberg, Lars (16 Februari 2026). "Erna Solberg". Store norske leksikon (dalam bahasa Norway). Dicapai pada 21 Ogos 2026.
  4. 1 2 3 4 "Norway: Stortinget, Elections in 2013" (dalam bahasa Inggeris). Kesatuan Antara Parlimen. Dicapai pada 21 Ogos 2026.
  5. 1 2 3 4 5 6 "Erna Solberg's Government". Government.no (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 21 Ogos 2026.
  6. 1 2 "Valgresultat for kommunestyre- og fylkestingsvalget" (dalam bahasa Norway). Statistisk sentralbyrå. Dicapai pada 21 Ogos 2026.
  7. 1 2 3 "Økokrim åpner ikke etterforskning mot Solberg eller Finnes" (dalam bahasa Norway). Økokrim. 3 November 2023. Dicapai pada 21 Ogos 2026.
  8. 1 2 3 "Voteringer, 5. mars 2024" (dalam bahasa Norway). Storting. 5 Mac 2024. Dicapai pada 21 Ogos 2026.
  9. 1 2 Norway: Parliamentary Elections, 8 September 2025: ODIHR Election Expert Team Final Report (PDF) (Laporan) (dalam bahasa Inggeris). OSCE Office for Democratic Institutions and Human Rights. 27 Mac 2026. Dicapai pada 21 Ogos 2026.
  10. ↑ "Erna Solberg snakker åpent om dysleksi i ny podkast" (dalam bahasa Norway). Universitetet i Oslo. 24 April 2024. Dicapai pada 21 Ogos 2026 – melalui NTB Kommunikasjon.
  11. ↑ "Erna Solberg ny leder i Høyre". VG (dalam bahasa Norway). 9 Mei 2004. Dicapai pada 21 Ogos 2026.
  12. 1 2 "Prop. 1 S (2019–2020)" (dalam bahasa Norway). Regjeringen.no. Dicapai pada 21 Ogos 2026.
  13. ↑ "Historisk utvikling av kommunesektoren" (dalam bahasa Norway). Regjeringen.no. Dicapai pada 21 Ogos 2026.
  14. ↑ "Politiets oppgaver og organisering" (dalam bahasa Norway). Kementerian Kehakiman dan Keselamatan Awam Norway. Dicapai pada 21 Ogos 2026.
  15. ↑ "Meld. St. 1 (2016–2017)" (dalam bahasa Norway). Regjeringen.no. Dicapai pada 21 Ogos 2026.
  16. 1 2 "Timeline: News from Norwegian Ministries about the Coronavirus disease Covid-19". Government.no (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 21 Ogos 2026.
  17. ↑ "Norway moves to normal everyday life with increased emergency preparedness". Government.no (dalam bahasa Inggeris). 25 September 2021. Dicapai pada 21 Ogos 2026.
  18. ↑ "Advocates appointed to build widespread support for SDGs" (dalam bahasa Inggeris). Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu. Dicapai pada 21 Ogos 2026.
  19. ↑ "The Government's commitment to the ocean and ocean industries". Government.no (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 21 Ogos 2026.
  20. ↑ "Innst. 215 S (2023–2024)" (dalam bahasa Norway). Storting. 28 Februari 2024. Dicapai pada 21 Ogos 2026.
  21. ↑ "Election result: Parliamentary election 2025" (dalam bahasa Inggeris). Valgdirektoratet. Dicapai pada 21 Ogos 2026.
  22. ↑ "Valgkomiteen er i gang: Alle som ønsker å bli hørt, blir hørt". Høyre (dalam bahasa Norway). 24 September 2025. Dicapai pada 21 Ogos 2026.
  23. 1 2 "Enstemmig valgt". Høyre (dalam bahasa Norway). 15 Februari 2026. Dicapai pada 21 Ogos 2026.
  24. ↑ "Erna Solberg" (dalam bahasa Inggeris). Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu. Dicapai pada 21 Ogos 2026.

Pautan luar

[sunting | sunting sumber]
Diambil daripada "https://ms.wikipedia.org/w/index.php?title=Erna_Solberg&oldid=6934094"