Teori orbital molekul

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search

Dalam kimia, teori orbital molekul (MO) ialah kaedah untuk menggambarkan struktur elektronik molekul menggunakan mekanik kuantum. Elektron tidak diberikan kepada ikatan individu di antara atom, tetapi dianggap sebagai bergerak di bawah pengaruh nukleus dalam molekul keseluruhan.[1] Ciri-ciri spatial dan energetik elektron digambarkan oleh mekanik kuantum sebagai orbital molekul mengelilingi dua atau lebih atom dalam molekul dan mengandungi elektron valensi antara atom. Teori orbital molekul, yang dicadangkan pada awal abad ke-20, merevolusi kajian ikatan dengan menghampiri keadaan elektron terikat-orbital molekul-sebagai linier kombinasi orbital atom (LCAO). Anggaran ini kini dibuat dengan menggunakan teori kepadatan fungsi (DFT) atau Hartree-Fock (HF) kepada persamaan Schrödinger.

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Daintith, J. (2004). Oxford Dictionary of Chemistry. New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-860918-6. 

Pautan luar[sunting | sunting sumber]