DDT

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
DDT
P,p'-dichlorodiphenyltrichloroethane.svg
DDT-from-xtal-3D-balls.png
DDT-from-xtal-3D-vdW.png
Nama IUPAC 1,1,1-trichloro-2,2-di(4-chlorophenyl)ethane
Pengecam
Nombor CAS [50-29-3]
PubChem 3036
KEGG D07367
ChEBI CHEBI:16130
Kod ATC P03AB01,Templat:ATCvet
SMILES Clc1ccc(cc1)C(c2ccc(Cl)cc2)C(Cl)(Cl)Cl
Sifat
Formula molekul C14H9Cl5
Jisim molar 354.49 g/mol
Ketumpatan 0.99 g/cm³[1]
Takat lebur

108.5 °C

Takat didih

260 °C (decomp.)

Bahaya
Pengelasan EU Templat:Hazchem T Templat:Hazchem N
Bahaya-bahaya utama T, N
Frasa R Templat:R25 Templat:R40 Templat:R48/25 Templat:R50/53
Frasa S Templat:(S1/2) Templat:S22 Templat:S36/37 S45 Templat:S60 S61
Kecuali jika dinyatakan sebaliknya, data diberikan bagi bahan dalam keadaan piawai (pada suhu 25 °C, 100 kPa)
Rujukan kotak info

DDT (dari nama remeh, dichlorodiphenyltrichloroethane) ialah satu daripada racun serangga sintetik yang terkenal. Ia ialah bahan kimia dengan sejarah yang panjang, unik dan kontroversi.

Ia mula disintesiskan pada tahun 1874 dan mula diketahui sifat racun serangganya hanya pada tahun 1939. Penggunaan yang berkesan pada pertengahan Perang Dunia Kedua untuk mengawal malaria dan tifus di kalangan penduduk dan pejuang. Seorang ahli kimia Sweden, Paul Herman Müller telah dinobatkan Hadiah Nobel dalam Fisiologi atau Perubatan pada tahun 1978 "untuk penemuan beliau dalam penggunaan berkesan DDT sebagai racun sentuh terhadap beberapa jenis artropod."[2] Selepas perang itu, DDT telah digunakan pula sebagai racun serangga dalam bidang pertanian dan kemudian penggunaan dan pengeluarannya meningkat secara mendadak.[3]


Wiki letter w.svg

 Rencana ini merupakan rencana tunas. Anda boleh membantu Wikipedia dengan mengembangkannya.

Bacaan lanjut[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; teks bagi rujukan ATSDRc5 tidak disediakan
  2. (Inggeris) NobelPrize.org: The Nobel Prize in Physiology of Medicine 1948 Capaian 1 Mac, 2012.
  3. Environmental Health Criteria 9: DDT and its derivatives, World Health Organization, 1979.

Pautan luar[sunting | sunting sumber]