Keflatulenan

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Keflatulenan atau flatulens merupakan kehadiran sebatian gas dalam saluran pencernaan mamalia yang merupakan hasil sampingan proses pencernaan. Campuran gas sedemikian dikenali sebagai kentut, dan dibebaskan melalui dubur.

Penjelasan[sunting | sunting sumber]

Kentut dibebaskan dengan tekanan melalui dubur, dengan mana, akibat otot sfinkter dubur bertenang secara sengaja atau tidak sengaja. Ini membebaskan gas dari rektum bahagian bawah. Asasnya ini terjadi apabila tekanan kentut dalam rektum melampaui keupayaan sfinkter dubur untuk menahannya. Bergantung kepada keadaan semasa sfinkter (tenang/tegang) dan kedudukan punggung, ini seringkali menghasilkan sama ada bunyi bergemerisik atau bunyi trumpet, tetapi ia juga boleh berlaku secara senyap. Komponen olfaktori kentut termasuk sebatian skatole, indola dan sulfur.[1] Gas tidak berbau kebanyakannya merupakan nitrogen (dihadam), karbon dioksida (dihasilkan oleh organisma aerobik atau dihadam), dan hidrogen (dihasilkan oleh mikrob yang sama), termasuk juga sejumlah kecil oksigen (ditelan) dan metana (dihasilkan oleh organisma anaerobik).[2]

Kentut merupakan gas boleh terbakar, kerana metana dan hidrogen yang boleh terbakar, dan keduanya terdapat dalam kentut. Apa yang kurang diketahui ialah menyalakan mancis akan menghilangkan bau dari kentut. Ini kerana bau kentut datangnya dari hidrogen sulfida (dari makanan) yang akan terurai kepada wap air dan sulfur dioksida apabila diberi haba.[3]

Kandungan gas kentut[sunting | sunting sumber]

Sudut pandangan masyarakat[sunting | sunting sumber]

Dalam kebanyakn kebudayaan, kentut di depan umum dianggap memalukan tetapi bergantung kepada keadaan juga jenaka. Seseorang cenderung untuk cuba menahan melapsakan kentut ketika berada dalam kumpulan, atau cuba meletakkan mereka dalam keadaan untuk menyembunyikan bunyi dan bau. Bagi sesetengah budaya, ia tidak berbeza seperti batuk.

Sungguhpun kentut biasanya secara umum dianggap kejadian malang dalam situasi umum, kentut, dalam sesetengah keadaan digunakan sebagai tambahan kepada jenaka ("tarik jari dan saya kentut"), atau aktiviti jenaka dalam dirnya sendiri.

Rujukan[sunting | sunting sumber]

Sumber bukan teknikal[sunting | sunting sumber]

  • Franklin, Benjamin (2003). Japikse, Carl (Ed.). ed. Fart Proudly (edisi (Reprint)). Frog Ltd/Blue Snake. ISBN 1-58394-079-0. 
  • Dawson, Jim (1999). Who Cut the Cheese?: A Cultural History of the Fart. Ten Speed Press. ISBN 1-58008-011-1. 
  • Dawson, Jim (2006). Blame it on the Dog: A Modern History of the Fart. Ten Speed Press. ISBN 1-58008-751-5. 
  • D. von Schmausen. Official Rules, New World Odor International Freestyle Farting Championship. LULU. ISBN 978-1-4357-0919-5. 

Pautan luar[sunting | sunting sumber]