Bahasa Melayu Pahang

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Bahasa Melayu Pahang
بهاس ملايو ڨهڠ
Base Pahang/ Cakap Pahang
asli di Malaysia
wilayah Pahang
penutur asli 2,000,000  (tiada tarikh)
keluarga bahasa
Bahasa Austronesian
kod bahasa
ISO 639-3

Bahasa Melayu Pahang (Jawi: بهاس ملايو ڨهڠ) ialah suatu dialek bahasa Melayu yang ditutur di negeri Pahang, Malaysia. Bahasa ini terbahagi kepada tiga bahagian, iaitu bahagian Pahang Hilir termasuk di sekitar Pekan dan Rompin; bahagian Pahang Tengah termasuk di sekitar Maran, Bera, Temerloh dan Chenor; serta bahagian Pahang Hulu termasuk di sekitar Kuala Lipis, Raub, Jerantut dan Tanah Tinggi Cameron. Bahasa ini sering dianggap sama dengan Bahasa Terengganu dan Bahasa Kelantan. Bahasa ini mempunyai keunikan tersendiri dari segi penuturan dan istilah yang digunakan. Kebanyakan istilah tersebut tidak ada dalam Bahasa Melayu Piawai dan disebut dengan sebutan berbeza. Agak jarang bahasa ini digunakan kerana takut dapat membatasi komunikasi antara masyarakat. Secara umum masyarakat pengguna Bahasa Melayu tidak menyedari kewujudan dialek ini dan dianggap bahawa dialek tersebut ialah Bahasa Melayu Piawai.

Kosa kata[sunting | sunting sumber]

Bahasa Melayu Piawai Bahasa Melayu Pahang
saya kawan (kawan), koi, kas, keh, kaweh, kome
awak awok (awak), aok, ork, ka
mereka demeh
yang itu hok tu
yang ini hok ni
beritahu royek, kabo (khabar)
rambutan muktan
keluar keluor (keluar)
orang ora (orang)
tidur reloh
buang air besar ronoh, perot (perut)
kenapa ngaper (mengapa), matnyer
plastik jabir
bekas plastik molor
selimut gebor
selalu senalo, sokmo
jenis jenih (jenis)
malas maleh (malas)
letih kehut, kohot, tok rot
gelojoh polok
baiki bele
tilam lece
penuh mombong
di sana setoho
suruh nyeraya
kebas kaki sesemut, senyor
budu pede
tercekik mengkelan
selirat sengkelik
leka ralik
tangis rahang, lalok
pening oteng
bengkak merenin
telekung mahane

Perkataan yang berpenghujung 'an','am','ang'[sunting | sunting sumber]

Perkataan piawai yang berpenghujung an biasanya disebut /ai̯/ manakala untuk am dan ang disebut /ar/.

Bahasa Melayu Piawai Bahasa Melayu Pahang
an jangan jangai /d͡ʒaŋai̯/
ikan ikai /ikai̯/
lengan lengai /ləŋai̯/
makan makai /makai̯/
am ayam ayar /ajar/
ang abang abar /abar/
bimbang
risau
bimbar /bimbar/
binatang
haiwan
binatar /binatar/
pisang pisar /pisar/

Perkataan yang berpenghujung 'a'[sunting | sunting sumber]

Bahasa Melayu Piawai Bahasa Melayu Pahang
baka baker
buka buker
dua duwer
mana maner
rasa raser
sama samer
tiga tiger

Bunga Bahasa[sunting | sunting sumber]

Bunga Bahasa Maksud
ork, dak tidak
doh jadi (kata seru)
har, hor baik (kata seru)
dok bukan

Kata penguat[sunting | sunting sumber]

Kata Penguat Maksud
manis meletiang sangat manis
pahit lepang sangat pahit
tawor heber sangat tawar
itang legang sangat hitam
lawo mat sangat cantik
busuk melantong sangat busuk
ngerlang sangat cerah
wangi merohong sangat wangi
tebal bakut sangat tebal
masang menaung sangat masam