Bahasa Melayu Pahang

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Bahasa Melayu Pahang
بهاس ملايو ڨهڠ
Base Pahang/ Cakap Pahang
Asli diMalaysia
WilayahPahang
Penutur asli2,000,000  (tiada tarikh)
Keluarga bahasa
Bahasa Austronesian
Kod bahasa
ISO 639-3

Bahasa Melayu Pahang (Jawi: بهاس ملايو ڨهڠ) ialah sebuah Bahasa Austronesian dan suatu varian bahasa Melayu yang ditutur di negeri Pahang, Malaysia. Bahasa ini terbahagi kepada tiga bahagian, iaitu bahagian Pahang Hilir termasuk di sekitar Pekan dan Rompin; bahagian Pahang Tengah termasuk di sekitar Maran, Bera, Temerloh dan Chenor; serta bahagian Pahang Hulu termasuk di sekitar Kuala Lipis, Raub, Jerantut dan Tanah Tinggi Cameron. Bahasa ini sering dianggap sama dengan Bahasa Terengganu dan Bahasa Kelantan. Bahasa ini mempunyai keunikan tersendiri dari segi penuturan dan istilah yang digunakan. Kebanyakan istilah tersebut tidak ada dalam Bahasa Melayu Piawai dan disebut dengan sebutan berbeza. Agak jarang bahasa ini digunakan kerana takut dapat membatasi komunikasi antara masyarakat. Secara umum masyarakat pengguna Bahasa Melayu tidak menyedari kewujudan varian ini dan dianggap bahawa varain tersebut ialah Bahasa Melayu Piawai.

Kosa kata[sunting | sunting sumber]

Bahasa Melayu Piawai Bahasa Melayu Pahang
saya

kawan/kawang/kuwan/Kuan kaweh/kawas/kuai, koi, kas/kaeh/kash/kah/keh, kome/kume/komeh/kemeh, akuq/akuk, kencah/kencoh, kon/kun/koin/koing, man, heir?, kamin?, kuwe? Aye (Saya)

awak awok (awak), aok, ork, oak, engka, ka, oung, ong, omm, aji, diri, di, wah, kucah
mereka demeh, dime, gon, decah
yang itu hok tu
yang ini hok ni
beritahu royek, kabo (khabar), suroh
rambutan muktan, mutan
keluar tubik, keluor (keluar)
orang ora (orang) oang, oghang, ogha, urang,
tidur reloh, retuh
buang air besar ronoh, perot (perut), berok, meruntuh
kenapa ngaper (mengapa), matnyer, bakpe, maek
plastik jabir, kampit, sumpit, kelompeng, plestik/pestik
bekas plastik molor
selimut gebor
selalu senalo, sokmo
jenis jenih (jenis)
malas maleh (malas)
letih kehut, kohot, kohouk, tok rot, re'er
gelojoh polok, orkak, hokok, huduh, kebobo
baiki bele
tilam lece, lembayk
penuh mombong, melengey, merunju, mumbu, merabom, menumpi
di sana setoho
suruh nyeraya
kebas kaki sesemut, senyor, sereban
budu pede
tercekik mengkelan, gesok
selirat sengkelik
leka ralik
tangis rahang, lalok, merabok
pening oteng, ketoyong
bengkak merenin, mumo
telekung mahane, menkane
tipu pedo'oh, bobok, mahom, mungkor, tumbuong, ngakel, ngecong, ngarang, meraban, lembang, kutau,
malu kenyar, konyo, jengie, kongo

Perkataan yang berpenghujung 'an','am','ang'[sunting | sunting sumber]

Perkataan piawai yang berpenghujung an biasanya disebut /ai̯/ manakala untuk am dan ang disebut /ar/.

Bahasa Melayu Piawai Bahasa Melayu Pahang
an jangan jangai /d͡ʒaŋai̯/
ikan ikai /ikai̯/
lengan lengai /ləŋai̯/
makan makai /makai̯/
am ayam ayar /ajar/
ang abang abar /abar/
bimbang
risau
bimbar /bimbar/
binatang
haiwan
binatar /binatar/
pisang pisar /pisar/

Perkataan yang berpenghujung 'a'[sunting | sunting sumber]

Bahasa Melayu Piawai Bahasa Melayu Pahang
baka baker
buka buker
dua duwer
mana maner
rasa raser
sama samer
tiga tiger

Bunga Bahasa[sunting | sunting sumber]

Bunga Bahasa Maksud
ork, dak tidak
doh jadi (kata seru)
har, hor baik (kata seru)
dok, idok bukan
yak iyakan

Kata penguat[sunting | sunting sumber]

Kata Penguat Maksud
manih meletiang, manih letiang, manis leju, manis medu sangat manis
pahit lepang sangat pahit
tawor heber sangat tawar
itar legang sangat hitam
lawo mat sangat cantik
busuk melantong, busuk lantong sangat busuk
ngerlang sangat cerah
wangi merohong sangat wangi
tebei bakut sangat tebal
masar menaung sangat masam
ketor ngelugut sangat mengeletar

Lihat juga[sunting | sunting sumber]