Parti Komunis Jerman

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Parti Komunis Jerman
Bahasa Jerman: Kommunistische Partei Deutschlands
PengasasKarl Liebknecht
Rosa Luxemburg
Diasaskan30 December 1918 –
1 Januari 1919
Dibubarkan1946 (replaced in East Germany)
1956 (banned in West Germany)
DidahuluiSpartakusbund
DiikutiParti Kesatuan Sosialis Jerman (Jerman Timur),
Parti Komunis Jerman (Jerman Barat),[1][2][3][4]
Parti Kesatuan Sosilais Berlin Barat (Berlin Barat)[5][6]
AkhbarDie Rote Fahne
Sayap beliaLiga Komunis Muda Jerman
Sayap paramiliterRotfrontkämpferbund (RFB)
Keahlian  (1932)360,000[7]
IdeologiKomunisme
Marxisme-Leninisme
Kedudukan politikKiri jauh
Penggabungan antarabangsaComintern
Warna rasmiMerah
Bendera parti
Flag of the Communist Party of Germany.svg
Politik Jerman
Parti politik
Pilihan raya
Bagi pecahan parti politik ini yang masih wujud sehingga kini, lihat Parti Komunis Jerman (1968).

Parti Komunis Jerman (Bahasa Jerman: Kommunistische Partei Deutschlands, KPD) merupakan sebuah parti politik utama di Jerman antara tahun-tahun 1918 dan 1933.

Ia ditubuhkan kelompok sosialis pimpinan Rosa Luxemburg berikutan Perang Dunia Pertama sebagai mengutuk penglibatan pemerintah Jerman dalam perang tersebut; ia lebih menumpu kepada perjuangan berfahaman Leninisme dan kemudiannya Stalinisme selepas kematian beliau. Parti tersebut diharamkan sewaktu rejim Nazi Adolf Hitler sejak kemenangannya dalam pilihan raya 1933, di mana parti tersebut giat dalam persembunyian.

KPD dihidupkan semula sewaktu pembahagian Barat-Timur negara Jerman, malah meraih kerusi dalam pilihan raya Bundestag Jerman Barat tahun 1949, namun sokongan ia merudum berikutan penubuhan sebuah negara komunis di Jerman Timur yang diduduki dna dipengaruhi Kesatuan Soviet.

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Kailitz, Steffen. Politischer Extremismus in der Bundesrepublik Deutschland: Eine Einführung. m/s. 68. 
  2. ^ Teichert, Olav (2011). Die Sozialistische Einheitspartei Westberlins. Untersuchung der Steuerung der SEW durch die SED. Kassel University Press. m/s. 93. ISBN 978-3-89958-995-5. 
  3. ^ Jesse, Eckhard (2008). Deutsche Geschichte. Compact Verlag. m/s. 264. ISBN 978-3-8174-6606-1. 
  4. ^ Diestelkamp, Bernhard (1996). Zwischen Kontinuität und Fremdbestimmung. Mohr Siebeck. m/s. 308. ISBN 3-16-146603-9. )
  5. ^ Beschluss vom 31. Mai 1946 der Alliierten Stadtkommandantur: In allen vier Sektoren der ehemaligen Reichshauptstadt werden die Sozialdemokratische Partei Deutschlands und die neugegründete Sozialistische Einheitspartei Deutschlands zugelassen.
  6. ^ Heimann, Siegfried. Ostberliner Sozialdemokraten in den frühen fünfziger Jahren. 
  7. ^ Catherine Epstein. The last revolutionaries: German communists and their century. Harvard University Press, 2003. Pp. 39.