Penerbangan angkasa lepas

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Penerbangan angkasa lepas

Penerbangan angkasa lepas ialah penerbangan balistik melalui angkasa lepas. Penerbangan angkasa lepas boleh berlaku dengan kapal angkasa dengan atau tanpa manusia di atas kapal.[1] Contoh-contoh penerbangan angkasa lepas manusia termasuk pendaratan Apollo Moon Amerika Syarikat dan program Bolak-balik Angkasa dan program Soyuz Rusia, serta Stesen Angkasa Antarabangsa sedang berjalan. Contoh-contoh penerbangan angkasa lepas tak berawak termasuk kuar angkasa lepas yang meninggalkan orbit Bumi, serta satelit di orbit mengelilingi Bumi, seperti satelit komunikasi. Ini beroperasi sama ada dengan kawalan telerobotik atau autonomi sepenuhnya.[2]

Penerbangan digunakan dalam penerokaan angkasa, dan juga dalam aktiviti komersial seperti pelancongan ruang dan telekomunikasi satelit. Penggunaan penerbangan angkasa lepas tambahan bukan komersial tambahan termasuk balai cerap angkasa, satelit peninjau dan satelit pemerhatian bumi yang lain.

Penerbangan angkasa lepas biasanya bermula dengan pelancaran roket, yang memberikan teras awal untuk mengatasi daya graviti dan mendorong kapal angkasa dari permukaan bumi. Sekali di angkasa, gerakan kapal angkasa -kedua-duanya apabila tidak tersentuh dan apabila di bawah pendorong -diliputi oleh bidang pengajian yang dipanggil astrodinamik. Sesetengah kapal angkasa kekal di angkasa selama-lamanya, sebahagiannya hancur semasa kemasukan semula atmosfera, dan yang lain mencapai permukaan planet atau bulan untuk pendaratan atau impak.[3]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ "Becoming a Multiplanet Species" (PDF). 68th annual meeting of the International Astronautical Congress in Adelaide, Australia: SpaceX. 29 September 2017. 
  2. ^ David HoerrMonday, May 5, 2008 (May 5, 2008). "Point-to-point suborbital transportation: sounds good on paper, but…". The Space Review. Dicapai November 5, 2013. 
  3. ^ "NASA – NSSDC – Spacecraft – Details". Nssdc.gsfc.nasa.gov. Dicapai November 5, 2013. 

Bacaan lanjut[sunting | sunting sumber]

  • Erik Gregerson (2010): An Explorer's Guide to the Universe – Unmanned Space Missions, Britannica Educational Publishing, ISBN 978-1-61530-052-5 (eBook)

Pautan luar[sunting | sunting sumber]