Tun Mutahir

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Bendahara Tun Mutahir bin Tun Ali, atau terkenal dengan gelaran Temenggung Seri Maharaja, merupakan Bendahara Melaka ke-7. Beliau dilantik menjadi bendahara selepas kematian bapa saudaranya Tun Perpatih Putih. Bapanya ialah Tun Ali manakala ibunya Tun Kudu. Datuknya sebelah bapa, Baginda Mani Purindan ialah seorang keturunan Arab-Parsi daripada keturunan Sayidina Abbas di India[1].

Sebelum menjadi bendahara, Tun Mutahir merupakan Temenggung Melaka. Beliau kemudian dilantik menjadi Bendahara oleh Sultan Mahmud Syah, manakala anaknya Tun Hasan menggantikannya sebagai temenggung [2].

Pada masa pemerintahannya, perkembangan ekonomi Melaka berada di kemuncaknya. Hatta, pengaruh baginda mengatasi Sultan kerana kelemahan keperibadian Sultan Mahmud. Baginda ialah seorang yang berpegang teguh pada agama dan tidak mempedulikan golongan saudagar yang cuba mengambil peluang atas kelemahan Sultan. Keadaan Melaka pada zamannya adalah sangat aman dan berada di kemuncaknya. Baginda juga menjalankan beberapa penaklukan termasuklah terhadap Kelantan dan meluaskan Empayar Melaka, Baginda bertanggungjawab menyelamatkan Melaka daripada tipu helah Portugis terutamanya Lopez de Squiera yang mana baginda serta putera-puteranya telah menyerang dan mengusir angkatan Portugis pada tahun 1509.[3]

Malangnya beliau sekeluarga dihukum bunuh oleh Sultan Mahmud Syah kerana termakan fitnah golongan pembesar. Dalam keadaan demikianpun, baginda meminta keluarganya supaya bertenang dan menerima ketentuan Allah.

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ ms 257, Zuriat Rasulullah dan Raja-Raja Melayu, (Tun) Suzana (Tun) Othman, (2014), Crescent Publication
  2. ^ Sejarah Malaysia: Sultan Mahmud Syah
  3. ^ Sejarah Melayu, DBP, A Samad Ahmad


Penyandang Terdahulu Bendahara Melaka
ke-7
Penyandang Kemudian
Tun Perpatih Putih
Bendahara Seri Paduka Tuan