Tatabahasa bahasa Arab

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Gambaran tatabahasa bahasa Arab daripada Quranic Arabic Corpus

Tatabahasa bahasa Arab (Bahasa Arab: نحو عربي naḥw ʻarabiyy atau قواعد اللغة العربية qawāʻidu l-luġati l-ʻarabiyya) adalah tatabahasa Bahasa Arab Klasik dan Piawai Moden. Bahasa Arab merupakan bahasa Semitik dan tatabahasanya berkongsi banyak kesamaan dengan tatabahasa bahasa Semitik lain.

Kata kerja[sunting | sunting sumber]

فعل fiʻl

Seperti banyak bahasa Semitik lain, pembentukan kata kerja Arab (lazimnya) berasaskan akar kata trikonsonan (جذر ثلاثي, ǧiḏr ṯulāṯī), yang bukan merupakan perkataan itu sendiri tetapi mengandungi teras semantiknya. Konsonan كـتـب k-t-b, sebagai contoh, membayangkan 'tulis, قـرـء (atau قرأ) q-r-ʼ membayangkan 'baca', ءـكـل (atau أكل) ʼ-k-l membayangkan 'makan' dsb.; Perkataan dibentuk dengan membekalkan kata akar dengan struktur vokal dan dengan imbuhan. Secara tradisional, ahli tatabahasa Arab menggunakan kata akar فـعـل f-ʻ-l 'buat' sebagai templat membincangkan pembentukan kata. Bentuk kata kerja mengikut bentuk kata ganti nama, kecuali dalam kes dua orang diri kedua, jantina tidak dibezakan, memberikan paradigma 13 bentuk.

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

Pautan luar[sunting | sunting sumber]

Templat:Bahasa Arab