Batu permata

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Kumpulan batu yang berharga dan separa berharga-kedua-dua yang tidak dipotong dan dibentuk - termasuk (mengikut arah jam dari kiri atas' ) berlian, dipadam batu nilam sintetik, delima, zamrud dipotong, dan klaster kristal kecubung.

Batu permata, permata atau manikam (pinjaman Bahasa Sanskrit: मणिक maṇika[1]) ialah kristal galian yang dipotong dan digilap kepada bentuk tertentu dikehendaku untuk tujuan perhiasan.[2][3] Walau bagaimanapun, batuan tertentu (seperti lapis lazuli dan opal) dan kadangkala bahan organik yang tidak mineral (seperti ambar, jed dan mutiara) juga digunakan untuk perhiasan dan oleh itu sering dianggap sebagai batu permata juga. Kebanyakan batu permata keras, tetapi beberapa mineral lembut digunakan dalam perhiasan kerana kilauan atau sifat fizikal lain yang mempunyai nilai estetik. Kejarangan ialah ciri lain yang meminjamkan nilai kepada batu permata.

Selain daripada perhiasan, permata yang terukir kuno dan ukiran batu keras terawal, seperti cawan, merupakan bentuk seni mewah yang utama Pembancuh permata dipanggil lapidari atau gemcutter; pemotong berlian dipanggil diamantaire.

Pemerolehan[sunting | sunting sumber]

Pemotongan[sunting | sunting sumber]

Kebanyakan batu yang diperoleh dan diamati sesuai dipotong sebelum ia dapat digunakan. Cara pemotongan ini terdapat dua kaedah:

  • cabochon - pemotongan kepada bentuk seakan kubah agar menampakkan ciri dan warna batu; ia dilakukan melalui proses pengisaran.[4] Cara pemotongan ini biasa dilakukan pada batu yang separa atau sepenuhnya legap (misalnya opal, varisit dan sebagainya).
  • facet - pemotongan sebahagian batu permata agar ada permukaan rata yang boleh memantulkan cahaya pada sudut tertentu mengilaukan batu tersebut. Permata yang bersifat lutsinar sesuai dipotong cara begini.

Perawatan[sunting | sunting sumber]

Banyak batu galian yang dirawat untuk memelihara mahupun meningkatkan mutu isi atau warna:

  • Rawatan haba - batu permata dibakar agar sebarang unsur surih dalam galian disingkirkan untuk merapikan warna diingini; batu akuamarin,[5] safir dan rubi lazim dirawat cara ini sebelum boleh dihaluskan lanjut.
  • Peminyakan atau pelilinan - minyak atau lilin disapu pada batu tertentu untuk mengisi dan menyembunyikan rekahan halus yang wujud semulajadi dalam batu digilap.

Penggredan[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ "maṇika". Sanskrit Dictionary for Spoken Sanskrit. Dicapai pada 6 Mei 2020.
  2. ^ The Oxford Dictionary Online and Webster Online Dictionary
  3. ^ Alden, Nancy (2009). Simply Gemstones: Designs for Creating Beaded Gemstone Jewelry. New York, NY: Random House. m/s. 136. ISBN 978-0-307-45135-4.
  4. ^ Kraus, Pansy D. (2007). Introduction to Lapidary. Krause Publications. ISBN 9780801972669.
  5. ^ Nassau, Kurt (1994). Gem Enhancements. Butterworth Heineman.

Pautan luar[sunting | sunting sumber]