David Woodard

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
David Woodard
David Woodard (Seattle, 2013).jpg
Woodard pada tahun 2013.
Kelahiran (1964-04-06) 6 April 1964 (umur 55)
Amerika Syarikat Santa Barbara, California
PekerjaanKonduktor muzik, penulis
PasanganSonja Vectomov

David Woodard (dilahirkan pada 6 April 1964) adalah seorang penulis dan konduktor Amerika. Semasa tahun 1990-an, beliau mencipta istilah prequiem, seorang penerbit yang mengutamakan dan mengutip semula, untuk menggambarkan amalan Buddhanya dalam mencipta muzik yang dipasang semasa atau usai sebelum kematian subjeknya.[1][2]

Rumah peringatan Los Angeles di mana Woodard telah berkhidmat sebagai konduktor atau pengarah muzik ada menguruskan termasuklah majlis sivik 2001 yang diadakan di Angels Flight funicular railway yang tidak lagi berfungsi sempena menghormati kemalangan yang dialami oleh Leon Praport dan balunya Lola yang tercedera.[3][4]:125 Beliau telah mengadakan sembahan korban hidupan liar, termasuk untuk seekor Pelican coklat California di puncak persisiran pantai di mana haiwan tersebut telah terjatuh.[5]

Woodard terkenal dengan replika nya yang bernama Dreamachine, sebuah lampu yang sedikit psikoaktif, dan telah dipamerkan di muzium seni di seluruh dunia. Di Jerman dan Nepal, beliau terkenal dengan sumbangannya kepada jurnal sastera Der Freund, termasuk tulisan-tulisan mengenai interspesies karma, kesedaran tumbuhan dan baik pulih hubungan Paraguay dengan Nueva Germania.[6]

Pendidikan[sunting | sunting sumber]

Woodard mendapat pendidikan awal di The New School for Social Research dan University of California, Santa Barbara.[7]

Nueva Germania[sunting | sunting sumber]

Pada tahun 2003 Woodard dipilih sebagai ahli majlis di Juniper Hills (Los Angeles County), California. Dangan memegang mandat ini, beliau mencadangkan hubungan persaudaraan dengan Nueva Germania, Paraguay. Untuk menjayakan rancangannya, Woodard mengembara ke utopia untuk bertemu dengan pemakan sayur / feminis yang lama dan bertemu dengan kepimpinan perbandarannya. Berikutan lawatan awalnya, beliau memilih untuk tidak meneruskan hubungan tetapi tetapi telah menemuinya di dalam komuniti objek kajian untuk penulisan beliau di kemudian hari. Apa yang menarik perhatiannya ialah idea-idea proto-transhumanis mengenai perancang spekulasi Richard Wagner dan Elisabeth Förster-Nietzsche, yang bersama dengan suaminya Bernhard Förster mengasaskan dan tinggal di dalam koloni antara 1886 dan 1889.[7]

Dari tahun 2004 hingga 2006, Woodard membawa banyak mengetuai ekspedisi ke Nueva Germania, mendapat sokongan daripada Naib Presiden A.S. Dick Cheney.[8] Pada tahun 2011 Woodard memberikan kebenaran kepada novelis Sweden Christian Kracht untuk menerbitkan surat-menyurat peribadi mereka yang sebahagian besarnya berkenaan Nueva Germania,[9]:113–138 dalam dua jilid di bawah pemantauan Universiti Hanover Wehrhahn Verlag.[10]:180–189 Daripada balasan surat mereka, Frankfurter Allgemeine Zeitung berkata, "Mereka [Woodard dan Kracht] menghapuskan sempadan antara kehidupan dan seni."[11] Der Spiegel mengemukakan bahawa judul pertama, Five Years, jilid 1,[12] adalah "kerja persediaan rohani" untuk novel berikut Kracht iaitu Imperium.[13]

Menurut Andrew McCann, "Kracht menemani Woodard dalam sebuah perjalanan untuk melihat apa yang tinggal di tempat tersebut, tempat generasi pemukim asli tinggal [di dalam] keadaan yang serba kekurangan secara drastik. Apabila koresponden tersingkap, Kracht mematuhi keinginan Woodard untuk memajukan profil kebudayaan komuniti, dan untuk membina sebuah rumah opera Bayreuth yang kecil di lokasi tempat kediaman keluarga Elisabeth Förster-Nietzsche."[14][n 1] Dalam beberapa tahun kebelakangan ini, Nueva Germania telah menjadi sasaran destinasi yang lebih baik, dengan disediakan katil tidur dan sarapan pagi serta penambahbaikan terhadap muzium bersejarah.

Dreamachine[sunting | sunting sumber]

Dari tahun 1989 hingga 2007, Woodard telah membina replika Dreamachine,[15] sebuah alat stroboskopik yang dihasilkan oleh Brion Gysin dan Ian Sommerville yang melibatkan silinder berselang, diperbuat daripada tembaga atau kertas, akan berputar apabila mengenai lampu elektrik—jika dilihat dengan mata tertutup mesin boleh mencetuskan gangguan mental setanding dengan keadaan apabila mabuk atau di bawah pengaruh dadah.[n 2] Selepas menyumbang sebuah Dreamachine kepada William S. Burroughs '1996 Ports of Entry[16] retrospektif LACMA, Woodard berkawan dengan penulis dan membentangkannya dengan model "Bohemian" (kertas) Dreamachine untuk ulang tahun ke-83 dan terakhirnya.[17][18]:23 Sotheby's melelong bekas mesin itu kepada pemungut peribadi pada tahun 2002, dan yang terakhir terus mendapat pinjaman dari ladang Burroughs di Muzium Seni Spencer.[19]

Rujukan dan nota[sunting | sunting sumber]

Nota[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Ahli falsafah klasik Swiss, Thomas Schmidt menyamakan suara episod Woodard kepada tokoh latar belakang dalam novel Thomas Pynchon.
  2. ^ Pada tahun 1990 Woodard mencipta mesin psikoaktif fiksyen, Lycanthropizer Feraliminal, kesannya yang dikatakan bertentangan dengan Dreamachine.

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Carpenter, S., "In Concert at a Killer's Death", Los Angeles Times, 9 May 2001.
  2. ^ Rapping, A., Potret Woodard (Seattle: Getty Images, 2001).
  3. ^ Reich, K., "Family to Sue City, Firms Over Angels Flight Death", Los Angeles Times, 16 Mar 2001.
  4. ^ Dawson, J., Los Angeles' Angels Flight (Mount Pleasant: Arcadia Publishing, 2008), 125 hlm.
  5. ^ Manzer, T., "Pelican's Goodbye is a Sad Song", Press-Telegram, 2 Oct 1998.
  6. ^ Carozzi, I., "La storia di Nueva Germania", Il Post, 13 Oct 2011.
  7. ^ a b Riniker, C., "Autorschaftsinszenierung und Diskursstörungen in Five Years", in J. Bolton, et al., eds., German Monitor 79 (Leiden: Brill, 2016).
  8. ^ Epstein, J., "Rebuilding a Home in the Jungle", San Francisco Chronicle, 13 Mar 2005.
  9. ^ Schröter, J., "Interpretive Problems with Author, Self-Fashioning and Narrator", in Birke, Köppe, eds., Author and Narrator (Berlin: De Gruyter, 2015), 113–138 hlm.
  10. ^ Woodard, D., "In Media Res", 032c, Musim panas 2011, 180–189 hlm.
  11. ^ Link, M., "Wie der Gin zum Tonic", Frankfurter Allgemeine Zeitung, 9 Nov 2011.
  12. ^ Kracht, C., & Woodard, Five Years (Hanover: Wehrhahn Verlag, 2011).
  13. ^ Diez, G., "Die Methode Kracht", Der Spiegel, 13 Feb 2012.
  14. ^ McCann, A. L., "Allegory and the German (Half) Century", Sydney Review of Books, 28 Aug 2015.
  15. ^ Allen, M., "Décor by Timothy Leary", The New York Times, 20 Jan 2005.
  16. ^ Knight, C., "The Art of Randomness", Los Angeles Times, 1 Aug 1996.
  17. ^ U.S. Embassy Prague, "Literary Centenary", Oct 2014.
  18. ^ Woodard, "Burroughs und der Steinbock", Schweizer Monat, Mar 2014, 23 hlm.
  19. ^ Muzium Seni Spencer, "Welcome to the Spencer Collection", Universiti Kansas.