Phlaocyonini

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search

Phlaocyonini
Julat zaman: Oligosen hingga Miosen
Pengelasan saintifik
Alam: Animalia
Filum: Chordata
Kelas: Mammalia
Order: Carnivora
Keluarga: Canidae
Subkeluarga: Borophaginae
Tribus: Phlaocyonini
Wang, Tedford, & Taylor, 1999
Phlaocyonini range.png
Wilayah meluas klad Phlaocyonini berdasarkan catatan fosil

Phlaocyonini ialah satu klad atau suku hipokarnivor bagi Borophaginae. Ini merupakan satu kelompok canid pupus yang endemik di Amerika Utara dan yang hidup semasa epok Oligosen (peringkat Whitney) hingga Miosen (Awal Barstov) hidup ~33.3–5.3 Ma, wujud selama hampir-hampir 28.3 juta tahun.[1]

Klad ini termasuk Cynarctoides dan Phlaocyon. Kedua-dua ahli genus ini mewakili pendekatan kekarnivoran berlainan. Arah aliran Cynarctoides ke arah mempunyai gigi geraham dengan mahkota terbentuk daripada kuspa berbentuk sabit dan kekal bersaiz kecil. Phlaocyon mengkhusus terhadap kuspa bundar pada gigi geraham tetapi bersaiz meningkat, dengan arah aliran tidak biasa terhadap hiperkarnivor oleh dua spesies terminal dalam klad ini.

Empat spesies peralihan bagi Cormocyon dan Desmocyon mengisi kedudukan perantaraan antara Phlaocyonini dengan Cynarctina. Ini mewakili peningkatan saiz beransur terhadap individu bersaiz sederhana.[2]

Taburan fosil[sunting | sunting sumber]

Beberapa buah tapak:

Sumber[sunting | sunting sumber]