Rugiland

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Pergi ke pandu arah Pergi ke carian

Sejarah[sunting | sunting sumber]

Latar belakang[sunting | sunting sumber]

Rugii adalah suku kaum Jerman Timur yang mungkin berhijrah dari barat daya Norway ke Pomerania pada abad ke-1. Pada awal abad ke-4, puak Rugii bergerak ke arah selatan dan menetap di ulu Tisza dalam zaman purba Pannonia, yang sekarang dikenali sebagai Hungary moden. Mereka telah diserang oleh Hun, dan pada tahun 451 mereka berjuang bersama Atilla dalam pertempuran Lembah Catalunian. Pada tahun 453, mereka berjaya dalam pemberontakan terhadap suku Hun bersama-sama dengan suku-suku Jerman di Pertempuran Nedao, dan selepas itu mereka menetap di kawasan yang kini menjadi sebahagian dari Austria Hilir (kuno Noricum), utara  Danube.

Kerajaan[sunting | sunting sumber]

Menjelang tahun 467, Rugii sudah mencapai pemerintahan sebagai sebuah kerajaan yang berpengkalan di Austria Bawah di bawah takhta raja mereka ia itu Flaccitheus. Selepas kematiannya pada 475, Flaccitheus telah digantikan oleh anaknya Feletheus, yang telah menikah dengan Gisa seorang dari suku Goth. Pada tahun 476, Felethus menyokong kumpulan Herulian dan Scirian, iaitu askar upahan milik Odoacer, yang pernah mengguling Kaisar Romawi Romulus Augustus dan mengisytiharkan dirinya Raja Itali. Selepas Zeno, Kaisar Romawi bahagian Timur,  berusaha untuk membuat konflik antara suku Rugii dan Odoacer, Felethus membunuh saudaranya Ferderuchus, yang berpihak pada Odoacer. Odoacer kemudiannya menyerang Kerajaan Rugii, di mana dia secara sepenuhnya mengalahkan tentera Rugii, dan Felethus bersama istrinya ditangkap serta dibunuh pada tahun 487di Ravenna. Wilayah mereka kemudiannya di masuki oleh kaum Lombard. Dua tahun kemudian, Rugii akan menyertai Theodoric Besar Yang Mulia, raja Ostrogoth, yang menyerang Itali dan mengalahkan Odoacer di 493.

Senarai raja-raja[sunting | sunting sumber]

  • Flaccitheus (454-475)
  • Feletheus (475-487)

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

  • Rogaland
  • Rügen

Sumber utama[sunting | sunting sumber]

Sumber-sumber sekunder[sunting | sunting sumber]

  • Pauly-Wissowa. Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (KEMBALI). Bd. 6,2. Stuttgart Tahun 1909, Sp. 2161f.
  • Friedrich Lotter: Severinus von Noricum, Legende und historische Wirklichkeit: Untersuchungen zur Fasa des Übergangs von spätantiken untuk mittelalterlichen Keganasan - und Lebensformen. Stuttgart 1976.
  • Arnold Hugh Martin Jones u.a.:Prosopography Empayar Romawi Terbelakang  Bd. 1, Cambridge tahun 1971, ISBN 0-521-20159-4, ISBN 978-0-521-20159-9
  • Walter Pohl: Mati Gepiden und mati gentes satu der mittleren Donau nach dem Zerfall des Attilareiches. Dalam: Herwig Tungsten, Falko Daim (Hrsg.): Mati Völker satu der mittleren und unteren Donau im fünften und sechsten Jahrhundert. Vienna 1980, S. 239ff.