Vokal belakang
Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
| Depan | Hampir depan | Pusat | Hampir belakang | Belakang | |
| Sempit | |||||
| Hampir sempit | |||||
| Separuh sempit | |||||
| Tengah | |||||
| Separuh luas | |||||
| Hampir luas | |||||
| Luas | |||||
Bagi aksara berpasangan, aksara kanan adalah vokal bundar.
Kepanjangan vokal ditanda dengan membubuh tanda ː
Kepanjangan vokal ditanda dengan membubuh tanda ː
Vokal belakang ialah sejenis bunyi vokal yang mana lidah ditempatkan di belakang sekali dalam mulut tanpa menghasilkan penjerutan yang akan menghasilkan konsonan. Adakalanya, bokal belakang digelar vokal gelap kerana kedengaran lebih gelap berbanding vokal depan.[1] Vokal-vokal belakang yang dikenal pasti oleh Abjad Fonetik Antarabangsa (IPA) ialah:
- vokal tak bundar belakang sempit [ɯ]
- vokal bundar belakang sempit [u]
- vokal tak bundar belakang separuh sempit [ɤ]
- vokal bundar belakang separuh sempit [o]
- vokal tak bundar belakang separuh luas [ʌ]
- vokal bundar belakang separuh luas [ɔ]
- vokal tak bundar belakang luas [ɑ]
- vokal bundar belakang luas [ɒ]
[sunting] Rujukan
- ↑ Tsur, Reuven (February 1992). The Poetic Mode of Speech Perception, Duke University Press. ISBN 0822311704.
