Abu Samah Mohd Kassim

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Abu Samah Mohd Kassim (lahir 1926)[1] salah seorang Ahli Jawatankuasa Pusat PKM sejak 1975. Dengan itu, beliau ialah salah seorang pemimpin Melayu Parti Komunis Malaya (PKM) yang penting. PKM ditubuhkan pada 1930 sedangkan UMNO ditubuhkan pada 1946.

Kehidupan[sunting | sunting sumber]

Abu Samah dilahirkan pada tahun 1926 di mukim Semantan, Temerloh, Pahang. Beliau ialah anak keempat daripada enam adik-beradik dan merupakan cicit Dato' Bahaman, Orang Kaya Semantan yang memimpin gerakan penentangan terhadap campur tangan Inggeris dalam politik dan pentadbiran Pahang pada tahun 1891–1891. Beliau pernah mendapat pendidikan di sekolah Melayu sehingga darjah lima sebelum ke sekolah agama dan Arab selama tiga tahun.[1]

Beliau mengatakan bahawa dirinya telah menyertai Kesatuan Melayu Muda (KMM) semasa berumur 11 tahun di samping menyertai pasukan sukarela ketika zaman remajanya untuk menentang penjajahan tentera Jepun. Penglibatannya dalam politik bermula pada pertengahan tahun 1939 selepas menyertai KMM. Setahun kemudian, beliau memasuki Federated Malay States Volunteer Force dengan pangkat lans koperal.[1]

Pada tahun 1943 pula, beliau berundur ke Singapura lalu menjadi salah seorang anggota pasukan Hei Ho. Beliau menyandang pangkat sebagai sarjan dalam pasukan Hei Ho sehingga 1945 bilamana beliau melarikan diri lantas pulang ke Semantan lalu menghubungi Tentera Anti-Jepun Penduduk Tanah Melayu (MPAJA).

Pada tahun 1946–1948, beliau menyertai pejuangan nasionalisme dalam Parti Kebangsaan Melayu Malaya dan Angkatan Pemuda Insaf. Seterusnya pada 1948 selepas undang-undang perisytiharaan darurat, beliau menyertai perjuangan bersenjata untuk mendapatkan kemerdekaan melalui Rejimen Ke-10, Tentera Pembebasan Nasional Malaya. Beliau pernah berjaya melepaskan diri ketika berlakunya serangan hendap oleh tentera kerajaan pada tahun 1951.[1]

Pada lewat tahun 1950-an, beliau menjadi komisaris politik dalam PKM dan memimpin pasukan propaganda komunis dan platun merdeka sebelum menjawat jawatan sebagai anggota jawatankuasa pusat.[1] Atas arahan pihak tertinggi PKM, pada 1953, Rejimen ke-10 berpindah dari hutan Pahang ke selatan Thailand sehingga 1989. Antara 1969 hingga 1976, beliau memimpin pasukan penggempur seramai 40 orang di Hulu Kelantan. Malahan, beliau pernah bertembung dengan tentera Malaysia dalam Operasi Gonzales.

Dalam usia 80 tahun, beliau menetap di Kampung Banchulabhorn Pattana 12 di daerah Sukhirin, Thailand Selatan bersama Abdullah CD dan bekas anggota Rejimen Ke-10 yang memilih tidak pulang ke Malaysia.[1] Abdullah C.D. dan Rashid Maidin telah meninggal dunia di selatan Thailand.[perlu rujukan]

Kritikan[sunting | sunting sumber]

Buku memoir anggota PKM mendapat kecaman pelbagai pihak dalam akhbar Utusan Malaysia kerana cuba mengangkat anggota-anggota PKM sebagai pejuang kemerdekaan. Oleh itu, penerbit buku ini, Universiti Kebangsaan Malaysia (UKM), telah membekukan penerbitan dan pemasaran buku ini sebelum diambil alih oleh SIRD, Petaling Jaya.

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ a b c d e f Meor Harman Meor Shakri (29 Disember 2002). "Kehidupan baru bekas pengganas". Utusan Malaysia. Diarkibkan daripada yang asal pada 23 November 2017. Dicapai pada 23 November 2017 – melalui Utusan Online. 

Buku[sunting | sunting sumber]

  • Abu Samah Mohd.Kassim: Pejuang Kiri Kemerdekaan Zuriat Datuk Bahaman diterbitkan oleh SIRD Petaling Jaya (2008). Buku ini ditulis oleh Dr.Mohamed Salleh Lamry dari UKM.