Alfred Hermann Fried

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Alfred Fried
Alfred Hermann Fried nobel.jpg
Kelahiran Alfred Hermann Fried
11 November 1864
Vienna, Austria-Hungary
Kematian 5 Mei 1921(1921-05-05) (umur 56)
Vienna
Warganegara Austria
Pekerjaan Wartawan, pasifis
Anugerah Hadiah Keamanan Nobel (1911)


Alfred Hermann Fried (11 November 1864 – 5 Mei 1921) merupakan pasifis dan wartawan berketurunan Yahudi dari Austria. Beliauy juga merupakan pengasas bersama gerakan keamanan Jerman, dan menerima Hadiah Keamanan Nobel bagu tahun 1911 bersama-sama Tobias Asser.

Biografi[sunting | sunting sumber]

Dilahirkan di Vienna, Austria-Hungary, Fried meninggalkan zaman persekolahan pada usia 15 tahun dan mula bekerja di kedai buku. Beliau telah berpindah ke Berlin pada tahun 1883 dan membuka kedai bukunya sendiri pada tahun 1887. Berikutan penerbitan Bertha von Suttner yang berjudul Die Waffen nieder! (Lay Down Your Arms) pada tahun 1889, beliau dan von Suttner telah memulakan pencetakan majalah dengan nama yang sama pada tahun 1892. Artikel-artikel yang diterbitkan menerusi Die Waffen nieder! dan Die Friedenswarte (The Peace Watch), beliau banyak menyentuh berkenaan falsafah kedamaiannya.

Pada tahun 1892, beliau mengasas bersama Persatuan Keamanan Jerman (Deutsche Friedensgesellschaft). Beliau merupakan salah seorang bapa idea organisasi moden untuk memastikan keamanan di seluruh dunia (idea utama itu telah dipenuhi dalam Liga Bangsa dan selepas Perang Dunia Kedua di PBB)

Fried merupakan ahli kepada pergerakan Esperanto. Pada tahun 1903, beliau menerbitkan buku Lehrbuch der internationalen Hilfssprache Esperanto (Buku Teks Bahasa Antarabangsa Esperanto). Pada tahun 1911, beliau menerima Hadiah Keamanan Nobel bersama-sama Tobias Asser. Semasa Perang Dunia Pertama beliau tinggal di Switzerland dan meninggal dunia di Vienna pada tahun 1921.

Karya[sunting | sunting sumber]

  • Das Abrüstungs-Problem: Eine Untersuchung. Berlin, Gutman, 1904.
  • Abschied von Wien[1]
  • The German Emperor and the Peace of the World, with a Preface by Norman Angell. London, Hodder & Stoughton, 1912.
  • Die Grundlagen des revolutionären Pacifismus. Tübingen, Mohr, 1908. Translated into French by Jean Lagorgette as Les Bases du pacifisme: Le Pacifisme réformiste et le pacifisme «révolutionnaire». Paris, Pedone, 1909.
  • Handbuch der Friedensbewegung. (Handbook of the Peace Movement) Wien, Oesterreichische Friedensgesellschaft, 1905. 2nd ed., Leipzig, Verlag der «Friedens-Warte», 1911.
  • «Intellectual Starvation in Germany and Austria», in Nation, 110 (March 20, 1920) 367–368.
  • International Cooperation. Newcastle upon Tyne, Richardson [1918].
  • Das internationale Leben der Gegenwart. Leipzig, Teubner, 1908.
  • «The League of Nations: An Ethical Institution», in Living Age, 306 (August 21, 1920) 440–443.
  • Mein Kriegstagebuch. (My War Journal) 4 Bde. Zürich, Rascher, 1918–1920.
  • Pan-Amerika. Zürich, Orell-Füssli, 1910.
  • The Restoration of Europe, transl. by Lewis Stiles Gannett. New York, Macmillan, 1916.
  • Der Weltprotest gegen den versailler Frieden. Leipzig, Verlag der Neue Geist, 1920.
  • Die zweite Haager Konferenz: Ihre Arbeiten, ihre Ergebnisse, und ihre Bedeutung. Leipzig, Nachfolger [1908].

Buku teks & perbendaharaan kata Esperanto[sunting | sunting sumber]

  • Wörterbuch Esperanto-Deutsch und Deutsch-Esperanto
  • Lehrbuch der internationalen Hilfssprache “Esperanto” mit Wörterbuch in Esperanto-Deutsch und Deutsch-Esperanto, Berlin-Schönberg: Esperanto-Verlag, 1903 pr. Pass & Garleb, Berlin 18x12cm II, 120p.[2]
    • 2nd edition: Stuttgart: Franckhsche Verlagshandlung,1905 18x12cm 91, 5p.
    • 3rd edition: Stuttgart: Franckhsche Verlagshandlung,1905 18x12cm 91p.

Rujukan[sunting | sunting sumber]