Senarai Naib Presiden Amerika Syarikat

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Pergi ke navigasi Pergi ke carian

Sehingga 10 September 2021, terdapat 48 naib presiden Amerika Syarikat sejak jawatan ini ditubuhkan pada tahun 1789. Kebiasannya, naib presiden ialah untuk individu yang mendapat undian kedua terbanyak untuk presiden di Kolej Elektoral. Walau bagaimanapun, pada pilihan raya tahun 1800, Thomas Jefferson dan Aaron Burr telah menerima undi yang sama, menyebabkan presiden dipilih oleh Dewan Perwakilan. Untuk mengelakkan kejadian tersebut berlaku lagi, Pindaan ke-12 telah dimasukkan ke dalam Perlembagaan Amerika Syarikat, mencipta sistem yang sehingga kini digunakan iaitu pemilih membuang undi secara berasingan untuk naib presiden.[1]

Naib presiden ialah individu pertama dalam pewarisan jawatan presiden dan mengambil alih tugas presiden sekiranya presiden meninggal dunia, meletak jawatan atau dibuang dan dipecat.[2] Sembilan naib presiden telah menjadi presiden melalui cara ini – lapan (John Tyler, Millard Fillmore, Andrew Johnson, Chester A. Arthur, Theodore Roosevelt, Calvin Coolidge, Harry S. Truman, dan Lyndon B. Johnson) berikutan kematian presiden dan satu (Gerald Ford) berikutan perletakan jawatan presiden. Selain itu, naib presiden berkhidmat sebagai presiden Senat Amerika Syarikat dan mungkin dipilih untuk membuang undi berdasarkan keputusan yang dibuat oleh Senat. Naib presiden telah menggunakan kuasa ini selama bertahun-tahun.[1]

Sebelum penerapan Pindaan Dua Puluh Lima pada tahun 1967, kekosongan intra-tempoh dalam jawatan naib presiden tidak dapat diisi hingga hari angkat sumpah pasca pilihan raya berikutnya. Beberapa kekosongan jawatan itu telah berlaku — tujuh naib presiden meninggal dunia, satu mengundurkan diri dan lapan berjaya menjadi presiden. Pindaan ini membolehkan kekosongan diisi melalui pelantikan oleh presiden dan pengesahan oleh kedua-dua dewan Kongres. Sejak disahkan, wakil presiden telah kosong dua kali (kedua-duanya dalam konteks skandal-skandal semasa pentadbiran Nixon) dan diisi dua kali melalui proses ini, iaitu pada tahun 1973 berikutan pengunduran Spiro Agnew dan sekali lagi pada tahun 1974 setelah Gerald Ford berjaya menjadi presiden.[1] Pindaan itu juga menetapkan prosedur iaitu seseorang naib presiden dapat, jika presiden tidak dapat melaksanakan kuasa dan tugas pejabat, untuk sementara waktu mengambil alih kekuasaan dan tugas sebagai pemangku presiden. Dua naib presiden telah menjadi pemangku presiden di bawah Pindaan ke-25: George H. W. Bush pada 13 Julai 1985 dan Dick Cheney pada 29 Jun 2002 dan pada 21 Julai 2007.

Individu yang pernah berkhidmat sebagai naib presiden adalah lahir di atau berafiliasi dengan 27 negeri ditambah dengan Daerah Columbia. Lapan naib presiden lahir di New York dan tiga naib presiden menganggapnya sebagai negeri asal mereka. Sebilangan besar naib presiden berusia 50-an atau 60-an dan mempunyai pengalaman politik sebelum menjawat jawatan itu.[1] Individu termuda yang menjadi naib presiden ialah John C. Breckinridge pada usia 36 tahun sementara yang tertua ialah Alben W. Barkley pada usia 71 tahun. Dua naib presiden – George Clinton dan John C. Calhoun – telah berkhidmat di bawah lebih dari satu presiden.

Sehingga kini, terdapat 5 bekas naib presiden yang masih hidup. Kali terakhir bekas naib presiden meninggal dunia ialah George H. W. Bush iaitu pada 30 November 2018.

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ a b c d "Vice President of the United States (President of the Senate)". United States Senate. Dicapai pada June 10, 2009.
  2. ^ "Vice President". US Legal System. USLegal. Dicapai pada June 17, 2018.

Pautan luar[sunting | sunting sumber]