Pergi ke kandungan

Surat Yohanes yang Pertama

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Akhir 2 Petrus ( bab 3:16-18 ) dan permulaan 1 Yohanes ( bab 1:1-2 :9 ) dalam lajur yang sama, dalam Codex Alexandrinus bertarikh 400-440 AD.

Surat Yohanes yang Pertama adalah salah satu surat yang terdapat dalam Perjanjian Baru dalam Alkitab Kristian yang merupakan surat yang dihantar dan diedarkan kepada kumpulan lain, di mana tulisan tersebut merupakan wacana untuk membina iman yang benar. [1] Sebenarnya 1 Yohanes bukanlah surat, kerana nama pengarang, nama penerima dan ciri-ciri biasa surat pada zaman dahulu tidak wujud. [1] Ini boleh dilihat dalam 1 Yohanes 2:1, di mana para pembaca segera dialamatkan dengan "anak-anak" dan "orang yang dikasihi". [1]

Kandungan Teologi[sunting | sunting sumber]

Kristologi[sunting | sunting sumber]

Secara positif surat ini menyatakan peranan Kristus dalam keseluruhan siri kerja penyelamatan Tuhan dan bagaimana orang percaya boleh mempunyai persekutuan dengan Yesus dan Tuhan Bapa. [2] Penulis surat ini memberi kesaksian bahawa Kristus adalah Firman yang hidup (1:1), Anak Tunggal Allah (1:3, 7; 3:23; 4:9, 14), yang datang daripada Tuhan (4:1). -3), yang Kudus (2:20), pengantara Bapa (2:1), penebusan dosa-dosa kita (2:2; 3:5; 4:10,14), penyingkap Allah Bapa (1: 2; 5:20). [2]

Kehidupan Umat Tuhan[sunting | sunting sumber]

Umat Tuhan mesti mencari persekutuan dengan Kristus dan dengan itu bersekutu dengan Tuhan. [2] Tujuan persekutuan di sini adalah untuk berada dalam hubungan yang rapat dan betul dengan Tuhan. [2] Orang percaya dipanggil untuk tidak mengasihi dunia, tidak berjalan dalam kegelapan, tidak menuruti keinginan daging, keinginan mata, dan keangkuhan hidup, kerana semuanya itu bukan dari Tuhan (2:15-16). [2] Sebaliknya, kita dipanggil untuk mengikuti terang dan kebenaran kerana dengan berbuat demikian, orang percaya boleh dipanggil mereka yang dilahirkan daripada mereka (2:29). [2]

Tuhan[sunting | sunting sumber]

Surat 1 Yohanes menyatakan bahawa Tuhan adalah kasih. [2] Kasih Tuhan adalah asas segala kebenaran. [2] Kita diperintahkan untuk mengasihi Tuhan kerana Tuhan lebih dahulu mengasihi kita, dengan menghantar Yesus Kristus untuk menjadi pendamaian bagi dosa manusia (4:9-10). [2] Cinta datang daripada Tuhan, jadi untuk mengenal Tuhan, manusia mesti mengasihi Tuhan dan saling mengasihi (4:7-8). [2]

kandungan[sunting | sunting sumber]

  • Kata Pengantar 1:1-4 [3]
  • Persekutuan dengan Tuhan 1:5--2:6 [3]
  • Perintah Baru 2:7-17 [3]
  • Kristian dan sang Antikristus 2:18-27 [3]
  • Anak-anak Tuhan 2:28-3:10 [3]
  • Kasihilah orang lain 3:11-18 [3]
  • Iman 3:19-24 [3]
  • Roh Kebenaran dan roh tipu daya 4:1-6 [3]
  • Tuhan adalah kasih 4:7-21 [3]
  • Kemenangan iman 5:1-5 [3]
  • Kesaksian Anak Tuhan 5:6-12 [3]
  • Pengetahuan tentang kehidupan kekal 5:13-21 [3]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ a b c C. Groenen. 1984. "Pengantar ke Dalam Perjanjian Baru". Yogyakarta: Kanisius. Halaman 369.
  2. ^ a b c d e f g h i j Bambang Subandrijo. 2010. Menyingkap Pesan-pesan Perjanjian Baru 2. Bandung: Bina Media Informasi. Hal. 112.
  3. ^ a b c d e f g h i j k l D. Guthrie, dkk. 2003. Tafsiran Alkitab Masa Kini 3 Matius-Wahyu. Jakarta: Yayasan Bina Kasih/OMF. hal.857.