Anjing pemburu elk Norway

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Anjing pemburu elk Norway
Norwegian Elkhound.jpg
Seekor anjing pemburu elk Norway, menunjukkan ekor bergulung dengan rapat – digambarkan pada 29 Ogos 2003.
Nama lain Anjing pemburu elk Norway kelabu
Anjing elk kelabu kecil
Anjing moose Norway
Negara asal Norway
Ciri
Nota FCI membahagikan ini kepada dua baka,
kelabu (242) dan hitam (268).
Anjing (Canis lupus familiaris)

Anjing pemburu elk Norway (Bahasa Norway: norsk elghund; Bahasa Finland: norjanhirvikoira; Bahasa Inggeris: Norwegian elkhound) ialah salah satu daripada baka anjing jenis spits utara purba dan merupakan anjing kebangsaan Norway. Anjing pemburu elk ini telah berkhidmat sebagai pemburu, penjaga, penggembala, dan pengawal. Baka ini dikenali kerana keberaniannya dalam menjejak dan memburu moose atau elk dan buruan besar yang lain, seperti beruang atau serigala.[rencana diperlukan] Anjing pemburu elk Norway pertama kali dipersembahkan di pameran anjing di Norway pada 1877.

Objektif baka ini adalah untuk menjejak elk dan melompat kepada elk itu, mengalih perhatiannya, sementara memberikan isyarat kepada pemburu dengan menyalak dengan sangat kuat sehingga pemburu yang mengikuti bunyi itu boleh tiba untuk menembak elk itu. Anjing ini hanya menyalak apabila elk tidak bergerak, tetapi ia juga boleh membawa elk itu perlahan-perlahan kepada pemburu yang menunggu. Anjing pemburu elk Norway juga digunakan bertali cawak. Dalam mod pemburuan ini, anjing membawa pemburu ke arah elk itu sementara senyap.

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  • Lynch, Deborah and Jenny Madeoy. 2004 "Man's best research guide: Breeds hold key to shared ailments." presented at the annual meeting of the American Association for the Advancement of Science by Deborah Lynch of the Canine Studies Institute in Aurora, Ohio and Jenny Madeoy of the Fred Hutchinson Cancer Centre in Seattle. [1]
  • Lynch, Deborah and Jenny Madeoy. 2004a “How top dogs took lead 7,000 years ago.” presented at the annual meeting of the American Association for the Advancement of Science conference in Seattle by Deborah Lynch of the Canine Studies Institute in Aurora, Ohio and Jenny Madeoy of the Fred Hutchinson Cancer Centre in Seattle. [2]
  • Ostrander et al. 2004. ”Genetic Structure of the Purebred Domestic Dog.” Science, vol. 304, pp. 1160–1164.
  • Raisor, Michelle Jeanette. 2004. ”Determining the Antiquity of Dog Origins: Canine Domestication as a Model for the Consilience Between Molecular Genetics and Archaeology.” Dissertation, Department of Anthropology, Texas A&M University. [3]
  • Vila, Caries, et al. 1997. ”Multiple and Ancient Origins of the Domestic Dog.” Science, vol. 276. [4]

Bacaan lanjut[sunting | sunting sumber]

  • Buku
    • Norwegian Elkhound (Comprehensive Owner's Guide), 2005. ISBN 978-1-59378-306-8
    • Norwegian Elkhounds oleh Anna Katherine Nicholas. TFH, 1997. ISBN 978-0-7938-2319-2
    • The Norwegian Elkhound (Pure Bred) oleh Nina P. Ross, PhD. Doral, 1995. ISBN 978-0-944875-39-1
    • The Elkhound in the British Isles oleh Anne Roslin-Williams. Witherby & Co., 1993. ISBN 1-85609-050-7
    • My 60 Years with Norwegian Elkhounds oleh Olav P. Campbell, 1988.
    • The New Complete Norwegian Elkhound, edisi semakan, oleh Olav Wallo. Howell, 1987.
    • Norwegian Elkhounds by Anna Katherine Nicholas. TFH, 1983.
    • Great Gray Dogs: The Norwegian Elkhound Factbook, Edisi 2. Great Gray Dogs, 1980.
    • Your Norwegian Elkhound oleh Helen E. Franciose dan Nancy C. Swanson. Denlinger, 1974.
    • How to Raise and Train a Norwegian Elkhound oleh Glenna Clark Crafts. TFH, 1973. Cetakan semulan buku 1964 dengan muka berbeza.
  • Rencana majalah
    • Dearth, Kim D.R. "The Norwegian Elkhound" Dog World September 1999, Jilid 84 Keluaran 9, ms12-17.
    • "Dog of the Vikings" Dog Fancy. April 1998.
    • "Norwegian Elkhound". Dog World. Julai 1997, Jilid 82 Keluaran 7. p86.
    • "Regional occurrence, high frequency but low diversity of mitochondrial DNA haplogroup d1 suggests a recent dog-wolf hybridization in Scandinavia". Klütsch CFC, Seppälä EH, Lohi H, Fall T, Hedhammar Å, Uhlén M, Savolainen P 2010 Animal Genetics, dalam talian awal.

Pautan luar[sunting | sunting sumber]