Pangsapuri

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Apartment mengadap Central Park di tengah bandar Manhattan, Bandaraya New York, Amerika Syarikat.
Estet pangsapuri di Singapura. Blok sebegitu membentuk majoriti perumahan di Singapura.
Kompleks rumah pangsa di Gurgaon, India.
Bangunan pangsapuri di Teluk Inggeris kawasan Vancouver, British Columbia, Kanada.
Blok pangsapuri bata merah di Limehouse, di tebing utara Thames, London, England.

Pangsapuri atau apartment merupakan unit perumahan lengkap diri (sejenis harta tanah tempat tinggal yang merangkumi hanya sebahagian daripada bangunan. Bangunan sebegitu boleh dipanggil bangunan apartment, rumah pangsa, blok bangunan flat atau, kadang-kala blok rumah agam, terutamanya sekiranya ia terdiri daripada banyak unit untuk disewa. Apartment boleh dimiliki oleh pemilik/penduduk atau disewa oleh penyewa (dua jenis tempoh perumahan).

Istilah apartment digemari di Amerika Utara, manakala istilah flat biasanya, tetapi tidak ekslusif, digunakan di United Kingdom, Singapura, Hong Kong dan kebanyakan negara Komanwel.

Di Malaysia, flat sering kali digunakan bagi merujuk blok perumahan berkualiti rendah yang disasarkan kepada kelompok berpendapatan rendah, sementara apartment digunakan sebagai istilah meluas dan mungkin merakumi kondominium mewah.

Di Australia, istilah apartment memiliki makna sama seperti di A.S., manakala flat lazimnya merujuk kepada mana-mana hartanah untuk disewa, terutamanya yang dikongsi oleh pelajar atau kumpulan bukan keluarga.

Akta Sewa Beli merujuk pada asas feudal bagi harta tanah seperti tanah atau sewa. Ia boleh dijumpai bersama dengan Penyewa atau Messuage bagi merangkumi kesemua tanah, bangunan dan harta tanah yang lain. Di Malaysia, ia terletak di bawah Akta Sewa Beli 1967 (Akta 212)[1]

Di Amerika Syarikat dan Kanada, sesetengah penduduk pangsapuri memiliki pangsapuri mereka sendiri, samaada sebagai co-ops, di mana penghuni memiliki saham kooperasi yang memiliki bangunan atau pemaju; atau dalam kondominium, di mana penghuni memiliki pangsapuri mereka dan berkongsi hakmilik bagi ruang awam. Kebanyakan pangsapuri adalah bangunan yang dibina khusus bagi tujuan itu, tetapi rumah lama yang besar kadang-kala dipecahkan menjadi pangsapuri. Perkataan pangsapuri membawa erti unit kediaman atau bahagian dalam bangunan. Disesetengah lokasi, terutamanya di Amerika Syarikat, perkataan pangsapuri bererti unit sewa yang dimiliki oleh pemilik bangunan, dan biasanya tidak digunakan bagi kondominium.

Sejarah[sunting | sunting sumber]

Rom[sunting | sunting sumber]

Semasa Rom Purba, insulae (tunggal insula) adalah bangunan pangsapuri besar di mana rakyat Rom Purba golongan pertengahan dan bawahan (plebs) tinggal. Tingkat bawah digunakan bagi taberna, kedai dan perniagaan dengan ruang kediaman di tingkat atas. Insulae zaman Rom Purba di Rome dan bandar lain di Empayar Rom mencecah sehingga melebihi 10 tingkat,[2] sesetengah dengan lebih 200 anak tangga.[3] Beberapa Maharaja Rom bermula dengan Augustus (r. 30 BC-14 AD), cuba menetapkan had 20–25 m bagi bangunan bertingkat tetapi hanya separuh berjaya.[4][5] Tingkat bawah biasanya diduduki oleh kedai atau keluarga kaya, sementara tingkat atas disewakan pada kelas bawahan.[2] Oxyrhynchus Papyri yang terselamat menunjukkan bahawa bangunan tujuh tingkat wujud di bandar Wilayah Rom, seperti pada kurun ke-3 Hermopolis di Rom Mesir.[6]


Kelebihan[sunting | sunting sumber]

Keselamatan tinggi[sunting | sunting sumber]

Sesetengah bangunan pangsapuri memiliki tahap keselamatan yang lebih tinggi. Sebagai contoh, untuk memasuki bangunan keselamatan tinggi, seseorang itu perlu mengesahkan kad pintar mereka di pintu pagar. Manakala di sesetengah pangsapuri, kad pintar diperlukan untuk mengaktifkan lif. Selain itu, sebahagian rumah pangsa memiliki jeriji sebelum pintuk masuk ke apartment. Langkah keselamatan 2 atau 3-lapisan ini dalam kebanyakan kes akan menghalang serangan rumah dan kecurian. Sesetengah bangunan juga memiliki pengawal dan penjaga pintu bagi mengawal premis. Banyak pangsapuri moden kelas atasan memiliki videofon, membolehkan penghuni melihat dan memastikan identiti tetamu di pintu masuk bangunan sebelum membenarkan mereka masuk.

Kekurangan[sunting | sunting sumber]

Faktor cuaca[sunting | sunting sumber]

Bangunan tinggi menghasilkan bayangan yang luas pada bangunan berdekatan dengan itu mengurangkan jumlah cahaya matahari yang sampai ke situ. Ia turut memberi bayang pada ruang awam, mengurangkan nilai "amenity" dan yang merupakan sumber bernilai dalam bandar kepadatan serdahana. Gelodak angin juka mungkin masaalah besar pada aras tanah jika reka bentuk tidak mengambil kira faktor tersebut. Bayu dingin yang biasa pada musim panas juga mungkin terhalang bagi bangunan berdekatan.

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. Akta Sewa Beli 1967 (Akta 212)
  2. 2.0 2.1 Gregory S. Aldrete: "Daily Life in the Roman City: Rome, Pompeii and Ostia", 2004, ISBN 978-0-313-33174-9, p.79f.
  3. Martial, Epigrams, 27
  4. Strabo, 5.3.7
  5. Alexander G. McKay: Römische Häuser, Villen und Paläste, Feldmeilen 1984, ISBN 3-7611-0585-1 p. 231
  6. Papyrus Oxyrhynchus 2719, in: Katja Lembke, Cäcilia Fluck, Günter Vittmann: Ägyptens späte Blüte. Die Römer am Nil, Mainz 2004, ISBN 3-8053-3276-9, p.29

Pautan luar[sunting | sunting sumber]