Senarai maharaja Byzantine

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Emperor the Romans
Bekas keberajaan
Imperial
Byzantine Eagle.svg
Imperial insignia used by the
Palaiologos dynasty
ConstantinoXI (cropped).jpg
Raja terakhir:
Constantine XI

Raja pertama Constantine I
Raja terakhir Constantine XI
Kediaman rasmi Great Palace
Pelantik Hereditary[1]
Keberajaan bermula 11 May 330
Keberajaan tamat 29 May 1453

Ini merupakan daftar Maharaja Byzantine.

Nota: Ia amat sukar bagi menentukan dengan tepat bila Empayar Rom berakhir dan Empayar Byzantine bermula; Empayar Rom sebenarnya berpecah kepada bahagian timur dan barat untuk maksud pentadbiran oleh Diocletian pada 284. Calon bagi maharaja Byzantine pertama termasuk Konstantine I Empayar Rom (maharaja Kristian pertama, yang memindahkan ibunegara ke Konstantinople), Valens (Pertempuran Adrianople (378) merupakan salah satu cara tradisi memulakan tempoh medieval), Arcadius (sebagai Theodosius I sering dianggap maharaja terakhir Empayar Rom tunggal), dan Zeno I (kerana maharaja barat terakhir Romulus Augustus telah digulingkan ketika pemerintahannya). Yang lain menetapkan tarikh permulaan Empayar selewat Heraklius (yang menggantikan gelaran imperial Rom tradisi "Augustus" dengan "Basileus", perkataan Greek untuk "Maharaja", dan memberhentikan penggunaan bahasa Latin dengan menggunakan Greek sebagai bahasa rasmi). Anastasius I pada 498 menilai semula matawang, dengan menggunakan sistem nombor Greek. Dan juga, masyarakat Byzantine sendiri kekal menganggap empayar mereka sebagai Rom lebih dari satu millennium (seribu tahun).


Dinasti Constantinian[sunting | sunting sumber]

Dinasti Theodosian[sunting | sunting sumber]

Dinasti Justinian[sunting | sunting sumber]

Dinasti Heraclian[sunting | sunting sumber]

Dinasti Isaurian[sunting | sunting sumber]

Dinasti Amorian (Phrygian)[sunting | sunting sumber]

Dinasti Macedonian[sunting | sunting sumber]

Dinasti Proto-Comnenan[sunting | sunting sumber]

Dinasti Comnenan[sunting | sunting sumber]

Dinasti Angelan[sunting | sunting sumber]

Dinasti Lascaran (berada dalam buangan sebagai Empayar Nicaea)[sunting | sunting sumber]

Dinasti Palaeologan (dihidupkan di Constantinople)[sunting | sunting sumber]

Pada tahun 1453 Mehmed II menggulingkan Empayar Byzantine dan merampas gelaran Caesar; penggantinya meneruskan tuntutannya ini. Lihat Osmanli untuk senarai lengkap sultan Turki Uthmaniyyah.

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. Nicol, Donald MacGillivray, Last Centuries of Byzantium, 1261-1453, Cambridge University Press, Second Edition, 1993, p. 72: "Hereditary succession to the throne was a custom or a convenience in Byzantium, not an inviolable principle. Emperors, particularly in the later period, would take pains to nominate their sons as co-emperors, for the rule of a dynasty made for stability and continuity. But in theory, the road to the throne was a carriere ouverte aux talents [career open to talents]..."