Zen

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Pergi ke pandu arah Pergi ke carian

Zen merupakan cabang agama Buddha aliran Mahāyāna diasaskan oleh biku Buddha Bodhidharma.

Perkataan Zen adalah dari sebutan bahasa Jepun dari perkataan Cina Chán (禪) yang diambil dari perkataan Bahasa Sanskrit: ध्यान, translit. dhyāna yang dapat diterjemahkan sebagai "meditasi" atau "keadaan bertafakur"; ia terbitan kata Sanskrit √dhyā, "mewawas diri, berfikir",[1][2][3] lanjutan kata-kata akar √dhī dan dhī[2] yang mula diungkapkan dalam kitab-kitab Veda sebagai "penglihatan berbayang" (imaginative vision) berkaitan dengan kuasa kebijaksanaan dan pengetahuan dimiliki dewi Saraswati;[3][4] ia turunan akar Proto-Indo-Eropah *√dheie- "melihat".[5][2]

Rahib Buddha-Zen di Jepun

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ George Feuerstein, Yoga and Meditation (Dhyana)
  2. ^ a b c Jayarava, Nāmapada: a guide to names in the Triratna Buddhist Order
  3. ^ a b William Mahony (1997), The Artful Universe: An Introduction to the Vedic Religious Imagination, State University of New York Press, ISBN 978-0791435809, pages 171-177, 222
  4. ^ Jan Gonda (1963), The Vision of Vedic Poets, Walter de Gruyter, ISBN 978-3110153156, pages 289-301
  5. ^ Online Etymology Dictionary, Zen (n.)

Pautan luar[sunting | sunting sumber]