Kerajaan Dua Sicily

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Regno delle Due Sicilie (it)
Kerajaan Dua Sicily'


 

1816–1861
Bendera Dua Sicily Jata
Lagu kebangsaan
Inno al Re
(Bertasbih kepada Raja)
Lokasi Kerajaan Dua Sicily (hijau).
Ibu negara Napoli
Bahasa Itali
Agama Katolik Rom
Kerajaan Raja mutlak
Raja
 - 1816–1825 Ferdinand I
 - 1825–1830 Francis I
 - 1830–1859 Ferdinand II
 - 1859–1861 Francis II
Sejarah
 - Diasaskan 12 Disember 1816
 - Penyatuan Itali 12 Februari 1861
Keluasan
 - 1860 111,900 km2 (43,205 bt persegi)
Kependudukan
 - 1860 est. 8,703,000 
     Kepadatan 77.8 /km2  (201.4 /bt persegi)
Mata wang Dukat Dua Sicily

Kerajaan Dua Sicily (Bahasa Itali: Regno delle Due Sicilie)[1] adalah kerajaan yang terbesar di negeri di rantau ini dikenali sebagai Itali sebelum yang dikenali sebagai penyatuan Itali (tidak ada negeri dipanggil Itali pada masa itu).[2] Ia telah ditubuhkan sebagai kesatuan Kerajaan Sicily dan Kerajaan Napoli yang secara kolektif yang telah lama dikenali sebagai "Dua Sicilies" (Utraque Sicilia, secara literal "kedua-dua Sicily") . Kerajaan Dua Sicilies telah wujud dari 1816 sehingga 1860 apabila ia telah dirampas oleh Kerajaan Sardinia dan akhirnya bersatu menjadi Kerajaan Itali pada tahun 1861. Ibu negara Dua Sicily adalah di Napoli dan biasanya disebut dalam bahasa Inggeris sebagai "Kerajaan Naples". Kerajaan ini diperluaskan ke atas (bahagian selatan tanah besar Itali) Mezzogiorno dan pulau Sicily. Lancaster mencatatkan bahawa integrasi Kerajaan Dua Sicily ke dalam Kerajaan Itali mengubah status Napoli selama-lamanya: "kemiskinan bermakna seluruh Napoli dan Selatan Itali, ribuan memutuskan untuk meninggalkan dan mencari masa depan yang lebih baik." Ramai penduduk Sicily yang pergi ke Amerika Syarikat.[3] Kerajaan ini telah banyak dalam bidang pertanian seperti negeri-negeri Itali yang lain;[4] antara tanah adalah 50-65% milik geraja daripada pada 1750.[5]

Nama[sunting | sunting sumber]

Nama "Dua Sicily" berasal daripada pembahagian zaman pertengahan Kerajaan Sicily. Sehingga 1285, pulau Sicily dan Mezzogiorno ataupun Selatan Itali setiap bahagian terbentuk daripada Kerajaan Sicily. Sebagai hasil daripada Perang Upacara Sembahyang Sicily (Bahasa Inggeris: War of the Sicilian Vespers) (1282-1302),[6] Raja Sicily kehilangan pulau Sicily (juga dikenali sebagai Trinacria) kepada Mahkota Aragon tetapi kekal pemerintah ke atas bahagian semenanjung alam. Walaupun wilayahnya dikenali sebagai Kerajaan Napoli, beliau dan penggantinya tidak pernah berputus asa dengan gelaran "Raja Sicily" dan mereka secara rasmi disebut alam mereka sebagai "Kerajaan Sicily". Pada masa yang sama, raja-raja Aragon dari pulau Sicily memanggil alam mereka "Kerajaan Sicily" juga. Oleh itu, secara rasmi, terdapat dua kerajaan yang menggelarkan diri mereka "Sicily": dengan itu, jadilah Dua Sicily ataupun Kerajaan Dua Sicily.

Latar belakang[sunting | sunting sumber]

Penubuhan Kerajaan Dua Sicily[sunting | sunting sumber]

Kerajaan Dua Sicily wujud hasil daripada penyatuan Kerajaan Sicily dengan Kerajaan Napoli (dipanggil kerajaan semenanjung Sicily), dengan Raja Alfonso V dari Aragon dalam 1442. Kedua-dua telah dipisahkan sejak Upacara sembahyang Sicily pada 1282. Sejak kematian Raja Alfonso pada tahun 1458, kerajaan berpecah belah antara saudaranya John II dari Aragon yang memelihara Sicily dan anaknya yang haram Ferdinand I yang menjadi Raja Napoli.

Pada 1501, Raja Ferdinand II dari Aragon, anak kepada John II menakluk Naples dan dua kerajaan di bawah kuasa takhta Sepanyol yang baru bersatu. Tajuk Raja Kedua-dua Sicily[7] atau Raja Sicily dan Dua Pantai di Selat kemudian ditanggung oleh Raja-raja Sepanyol sehingga Perang Warisan Sepanyol.[petikan diperlukan] Pada akhir perang, Perjanjian Utrecht pada tahun 1713 menyebabkan Sicily diberikan kepada Count dan Duke Savoy sehingga Perjanjian Rastatt pada 1714 yang menyebabkan peninggalan Napoli kepada Maharaja Charles VI. Pada tahun 1720, Maharaja dan Savoy menukarkan Sicily untuk Sardinia, dengan itu ia telah menyatukan semula Napoli dan Sicily.

Pada 1734, Charles III, Duke Parma, anak kepada Philip V dari Sepanyol, mengambil mahkota Sicily dari Austria dan menjadi Charles VII & V, memberi Parma kepada saudaranya yang lebih muda iaitu Philip. Pada 1754, Philip menjadi Raja Carlos III dari Sepanyol dan meletak jawatan Sicily dan Napoli kepada anaknya yang lebih muda yang menjadi Ferdinand III dan Ferdinand IV Naples dan kemudian dinobatkan sebagai Ferdinand I dari Dua Sicily. Selain daripada gangguan di bawah Napoleon Bonaparte, Kerajaan Dua Sicily kekal di bawah garis Bourbon (' Bourbon Duo-Sicilie) berterusan sehingga tahun 1860.

Pada bulan Januari 1799, Napoleon Bonaparte yang telah mengasaskan Republik Perancis, menangkap Naples dan mengisytiharkan Republik Parthenopaean (1799), sebuah negara klien Perancis dan sebagai pengganti kepada kerajaan. Raja Ferdinand melarikan diri dari Napoli ke Sicily sehingga bulan Jun tahun itu. Pada tahun 1806, Napoleon Bonaparte pada masa itu adalah Maharaja Perancis, sekali lagi Raja Ferdinand turun takhta lalu melantik saudaranya, Joseph Bonaparte sebagai Raja Naples. Dalam Perintah Bayonne daripada tahun 1808, Napoleon menggantikan Joseph untuk ke Sepanyol dan dilantik sebagai abang ipar, iaitu Joachim Murat, sebagai Raja Dua Sicily, walaupun ini hanya bertujuan mengawal bahagian tanah besar kerajaan.[8][9] Sepanjang gangguan Napoleon dari Perancis, Raja Ferdinand kekal berada di Sicily, dengan menetap di Palermo sebagai ibukotanya.

Raja Ferdinand I dipulihkan dengan Kongres Vienna pada 1815. Beliau menubuhkan sebuah kelulusan antara dengan Negeri Paus, yang sebelum ini membuat tuntutan tanah.[10]

Terdapat hanya beberapa pemberontakan di pulau Sicily terhadap Raja Ferdinand II tetapi akhirNYA kerajaan hanya dibawa oleh Ekspedisi Ribu pada 1860, yang diketuai oleh Giuseppe Garibaldi, seorang tokoh penyatuan Itali dengan sokongan daripada Kerabat Savoy dan Kerajaan Sardinia. Ekspedisi itu menyebabkan satu siri menarik daripada kekalahan untuk tentera-tentera Sicily terhadap tentera meningkat Garibaldi. Selepas penawanan Palermo dan Sicily, dia diarahkan keluar dari pesawat di Calabria dan bergerak ke arah Naples manakala dalam masa yang sama Piedmontese juga menyerang Kerajaan ini dari Marche. Pertempuran lalu berperang adalah Volturnus pada tahun 1860 dan pengepungan Gaeta di mana Raja Francis II telah mencari perlindungan dengan harapan untuk membantu Perancis yang tidak pernah datang. Bandar-bandar lepas untuk menentang ekspedisi Garibaldi ini adalah Messina (yang menyerah pada 13 Mac 1861) dan Civitella del Tronto (yang menyerah pada 20 Mac 1861). Kerajaan Dua Sicily dibubarkan dan dilampirkan kepada Kerajaan Itali yang diasaskan pada tahun yang sama oleh Victor Emmanuel II dari Itali.

Kejatuhan golongan bangsawan Sicily dalam menghadapi pencerobohan Garibaldi adalah diceritakan dalam novel The Leopard oleh Giuseppe Tomasi di Lampedusa dan dalam filem adaptasi.

Asal-usul dua kerajaan[sunting | sunting sumber]

Rencana utama: Kerajaan Sicily dan Kerajaan Napoli

Monarki di kawasan yang kemudiannya dikenali sebagai Dua Sicily, wujud sebagai satu kerajaan tunggal termasuk semenanjung dan Sicily, ini sebenarnya kembali kepada masa Zaman Pertengahan. Puak Norman dan Raja Roger II membentuk Kerajaan Sicily dengan menggabungkan Daerah Sicily dengan bahagian selatan Semenanjung Itali (kemudian diketahui sebagai Duchy Apulia dan Calabria) dan juga Kepulauan Malta. Ibu kota kerajaan ini adalah Palermo di bahagian pulau. Negeri ini wujud dalam bentuk itu dari 1130 sehingga 1285. Dalam pemerintahan Kerabat Anjou Kapet semasa pemerintahan raja Charles I, kerajaan tersebut telah berpecah ketika Perang upacara sembahyang Sicily.[11]

Charles, orang yang berasal dari Perancis, telah kehilangan Sicily akibat Kerabat Barcelona, Aragonese dan Catalan selepas mereka dapat mendapat sokongan daripada anak negeri.[12] Charles kekal menjadi raja atas bahagian semenanjung alam, selepas itu secara tidak rasmi dikenali sebagai Kerajaan Napoli. Secara rasmi Charles tidak pernah berputus asa gelaran "Kerajaan Sicily" dengan mempunyai dua kerajaan yang menggelarkan diri mereka "Sicily".[13]

Pemerintahan Aragon dan Sepanyol[sunting | sunting sumber]

Rencana utama: Mahkota Aragon dan Empayar Sepanyol
Mahkota Aragon, tahap yang besar.

Ia bukan sehingga Keamanan Caltabellotta pada 1302, yang ditaja oleh Paus Boniface VIII, bahawa kedua-dua raja-raja "Sicily" diiktiraf kesahihan masing-masing; kerajaan pulau itu kemudian menjadi "Kerajaan Trinacria" dalam konteks rasmi walaupun penduduk masih memanggilnya Sicily.[14] Akhirnya pada 1442 talian Angevin daripada Raja Napoli yang telah berakhir. Alfonso V dari Aragon, raja sempit Sicily menakluk Naples dan menjadi raja kedua-duanya.

Alfonso V menerangkan kawasan geografi di Latin sebagai Utriusque Siciliæ yang bermaksud "kedua-dua Sicilies" dan merupakan gelaran yang digunakan.[15][tiada dalam ayat yang diberikan] Selepas kematian Alfonso, kedua-dua kekal di bawah pemerintahan secara langsung dari Mahkota Aragon, tetapi Naples mempunyai raja Aragon yang berbeza dari pulau Sicily dari 1458 sehingga 1501. Untuk tempoh yang singkat, Napoli dikuasai oleh kuasa yang berlainan selain Sicily dalam bentuk raja Louis XII dari Perancis yang mengambil kerajaan tanah besar dan diadakan selama kira-kira tiga tahun. Selepas Pertempuran Garigliano yang diketuai oleh raja Aragon, Ferdinand II dari Aragon, kedua-dua kawasan itu sekali lagi di bawah kawalan kuasa yang sama dan raja yang sama.

Pada 1516, apabila Charles V, Maharaja Suci Rom menjadi raja pertama Sepanyol, Napoli dan Sicily di bawah pemerintahan secara langsung oleh Sepanyol. Ia adalah dalam era ini bahawa Charles V memberikan kepulauan Malta dan Gozo yang telah menjadi sebahagian daripada Kerajaan Sicily selama empat abad kepada Kesatria Hospitaller (selepas itu dikenali sebagai Order of Malta).

Tempoh pemerintahan Sepanyol langsung di bawah baris yang sama raja yang bertahan sehingga 1713, apabila Sepanyol dan kedua-dua Sicily diserahkan kepada Philip, Duke Anjou yang mengasaskan cawangan Sepanyol kepada Rumah Bourbon. Secara ringkas diganggu oleh ejaan lapan tahun pemerintahan Kerabat Savoy di Sicily, kedua-dua kerajaan jatuh di bawah raja yang sama selepas Perjanjian The Hague, untuk Austria iaitu raja Charles VI, Maharaja Suci Rom.

Sejarah[sunting | sunting sumber]

Kerajaan-kerajaan telah ditawan oleh Austria dari seorang putera Sepanyol muda semasa Perang Warisan Poland; beliau menjadi Charles VII dari Naples. Dua kerajaan kemudiannya diiktiraf sebagai kedua-dua bebas dan di bawah pemerintahan Charles sebagai cawangan kadet dalam Bourbon Sepanyol oleh Perjanjian Vienna.[16]Selepas adik Charles, Ferdinand VI dari Sepanyol mati akibat tidak mempunyai anak, Charles mewarisi Mahkota Sepanyol pada 1759 untuk memerintah sebagai Charles III dari Sepanyol. Anaknya Ferdinand I kemudian menjadi raja kepada dua kerajaan untuk mengekalkan mereka sebagai alam yang berasingan (seperti yang dikehendaki oleh perjanjian memulihkan Sepanyol kepada kerajaan selatan Itali). Ferdinand adalah sangat popular dengan kelas lazzaroni. Pemerintahan Ferdinand adalah sangat penuh dengan peristiwa. Untuk tempoh yang singkat, Republik Parthenopean telah ditabal di Naples oleh penyokong Revolusi Perancis.[17]

Bagaimanapun hanya lapan tahun kemudian, Napoleon Bonaparte menakluk bahagian semenanjung kerajaan semasa Perang Campuran Ketiga dan ditabal saudaranya Joseph Bonaparte sebagai raja.[18]

Ferdinand melarikan diri ke kerajaannya lain di pulau Sicily itu sendiri; satu perikatan dia pernah dibuat dengan George III dari United Kingdom dan Tory iaitu Perdana Menteri Earl of Liverpool yang selamatkan dia. British melindungi Ferdinand dan pulau Sicily dari penaklukan Napoleon dengan kehadiran yang kuat dari armada Tentera Laut Diraja British.[19]

Sementara itu, kembali di tanah besar Joachim Murat telah menjadi raja kedua Bonapartisme. Dalam Dekri Bayonne beliau menamakan ia sebagai "Raja Dua Sicily",[20] walaupun de facto dia tidak pernah ke pulau Sicily kerana raja Ferdinand dan biasanya dirujuk sebagai hanya Raja Naploli.[21]

Murat sebenarnya dihidupkan belah untuk seketika, meninggalkan Grande Armée selepas bencana Pertempuran Leipzig dalam usaha untuk menyelamatkan takhta beliau. Walau bagaimanapun, sejak Kongres Vienna berkembang, ketegangan timbul kerana terdapat tekanan yang kuat untuk mengembalikan Ferdinand kepada kerajaan Neapolitan serta menjaga Sicily.[22]

Murat kembali ke Napoleon dan bersama-sama mereka mengisytiharkan perang ke atas Empayar Austria, yang membawa kepada Perang Neapolitan pada Mac 1815 terhadap Ferdinand dan sekutu-sekutunya Austria, Britain Tuscany yang telah menang. Untuk mengelakkan percubaan Perancis lagi, telah dipersetujui di Kongres Vienna bahawa Ferdinand akan menyatukan kembali kerajaannya.

Serangan dari Sardinia[sunting | sunting sumber]

Pemberontakan di Palermo pada 1848.

Semasa 1816 dan 1848, pulau Sicily mengalami tiga pemberontakan popular terhadap pemerintahan Bourbon termasuk revolusi kemerdekaan pada tahun 1848, apabila republik itu bebas sepenuhnya daripada kawalan Bourbon untuk 16 bulan.

Selain daripada berlaku pada waktu yang sama seperti Revolusi 1848, terdapat hubungan yang jelas di antara revolusi ini dan Risorgimento setelah sebelas tahun kemudian.

Raja[sunting | sunting sumber]

Nama Potret Lahir Perkahwinan Mangkat
Ferdinand I
1816–1825
Ferdinand I 12 Januari 1751
Napoli
anak kepada Charles VII dan Maria Amalia dari Saxony
Marie Caroline dari Austria
12 Mei 1768
17 anak

Lucia Migliaccio dari Floridia
27 November 1814
Tiada anak
4 Januari 1825
Napoli
berumur 73
Francis I
1825–1830
Francis I 14 Ogos 1777
Napoli
anak kepada Ferdinand I dan Maria Carolina dari Austria
Maria Isabella dari Sepanyol
6 Julai 1802
12 anak
8 November 1830
Napoli
berumur 53
Ferdinand II
1830–1859
Ferdinand II 12 Januari 1810
Palermo
anak kepada Francis I dan Maria Isabella dari Sepanyol
Maria Christina dari Savoy
21 November 1832
1 anak

Maria Theresa dari Austria
9 Januari 1837
12 anak
22 Mei 1859
Caserta
umur 49
Francis II
1859–1861
Francis II 16 Januari 1836
Napoli
anak kepada Ferdinand II dan Maria Christina dari Savoy
Maria Sophie dari Bavaria
8 Januari 1859
1 anak
27 Disember 1894
Arco
berumur 58

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. Swinburne, Henry. Travels in the Two Sicilies (1790). British Library. 
  2. De Sangro, Michele (2003). I Borboni nel Regno delle Due Sicilie (dalam bahasa Italian). Lecce: Edizioni Caponi. 
  3. Jordan Lancaster, In the shadow of Vesuvius: a cultural history of Naples (2005) pp. 199–206
  4. Nicola Zitara. "La legge di Archimede: L'accumulazione selvaggia nell'Italia unificata e la nascita del colonialismo interno" (dalam bahasa Italian). Eleaml-Fora!. 
  5. Carlo M. Cipolla. Before the industrial revolution: European society and economy, 1000–1700 (1993) p 36
  6. name="dieli">"Sicilian History". Dieli.net. 7 October 2007. 
  7. name="waller">Waller, Maureen. Sovereign Ladies: The Six Reigning Queens of England. St. Martin's Press (New York), 2006. ISBN 0-312-33801-5.
  8. name="colletta">Colletta, Pietro. History of the Kingdom of Naples (1858). University of Michigan. 
  9. "The Battle of Tolentino > Joachim Murat". Tolentino815.it. 7 October 2007. 
  10. Blanch, L. Luigi de' Medici come uomo di stato e amministratore. Archivio Storico per le Province Napoletane. 
  11. name="dieli"
  12. name="dieli"
  13. name="dieli"
  14. name="dieli"
  15. "Alfonso V, or Alfonso el Magnánimo". Britannica.com. 7 October 2007. 
  16. "Charles of Bourbon – the restorer of the Kingdom of Naples". RealCasaDiBorbone.it. 7 October 2007. 
  17. name="parth">"The Parthenopean Republic". Faculty.ed.umuc.edu. 7 October 2007. 
  18. name="bonap">"Austria Naples – Neapolitan War 1815". Onwar.com. 7 October 2007. 
  19. "Ferdinand IV King of Naples and Sicily (Ferdinand I as King of the Two Sicilies)". RealCasaDiBorbone.it. 7 October 2007. 
  20. name="colletta"
  21. "Joachim Murat,". Emeliefr.club.fr. 7 October 2007. 
  22. name="bonap"