Kufi (seni khat)

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Banna'i pada menara masjid – corak penulisan Kufi segi empat yang berulang-ulang
Lukisan inskripsi Basmalah dalam skrip Kufi, abad ke-9. Asal di Muzium Islam, Kaherah, Mesir (Inventar-Nr. 7853)

Kufi ialah bentuk khat skrip bahasa Arab yang tertua yang terdiri daripada skrip tua abjad Nabatean yang diubah suai. Namanya diambil sempena bandar Kufa, Iraq, walaupun skrip ini diguna di Mesopotamia sekurang-kurangnya 100 tahun sebelum pembinaan Kufa. Skrip ini diguna pakai di semenanjung Arab sebelum datangnya Islam. Salinan-salinan terawal al-Quran ditulis dalam skrip ini.

Isi kandungan

Ciri-ciri [sunting]

Kufi ialah sebentuk skrip bergaris dan bersudut, lazimnya dengan garis tegak dan melintang memanjang. Pada asalnya skrip ini tidak ada petunjuk konsonan yang membezakan, misalnya, ba ta dan tha. Ia masih digunakan di negara-negara Islam, mahupun dengan pengedaran masa skrip ini telah menjalani beberapa pengubahsuaian dan mempamirkan perbezaan kedaerahan; perbezaan skrip Kufi Semenanjung Arab dan negara-negara Afrika Utara amat ketara.

Kejadian [sunting]

Kufi kerap diguna dalam manuskrip-manuskrip abad ke-8 hingga ke-10.

Kufi sering dilihat pada duit syiling dan tugu Seljuk dan pada syiling Empayar Uthmaniyyah awal. Ciri hiasnya membawa kepada penggunaannya sebagai elemen hiasan pada beberapa bangunan awam dan persendendirian yang dibina sebelum zaman replublikan Turki.


Kufi reka bentuk segi empat ataupun geometri [sunting]

Kufi gaya ini ialah Kufi berbentuk segi empat tepat yang amat sederhana, digunakan bagi kerja-kerja penjubinan. Di Iran, kadangkala seluruh bangunan dihiaskan dengan jubin yang mengeja nama suci dan murni seperti nama Allah, Nabi Muhammad (s.a.w) dan Saidina Ali (r.a), satu teknik yang dikenali sebagi banna'i.[1]

Tiruan-tiruan Barat [sunting]

Maklumat lanjut:Pseudo-Kufi

"Pseudo-Kufi", juga dikenali sebagai "Kufesque", merujuk kepada tiruan skrip Kufi, dibuat dalam konteks bukan Arab, pada Zaman Pertengahan atau Zaman Pembaharuan: "Tiruan bahasa Arab dalam seni lukis Eropah lazimnya dipanggil pseudo-Kufi, meminjam istilah yang digunakan pada skrip Arab yang menonjolkan tulisan lurus dan berbucu, dan paling kerap digunakan sebagai hiasan dalam seni bina Islam".[2]

Gallery [sunting]

  • Skrip Kufi daripada manuskrip al-Quran awal, abad ke-7. (Surah 7: 86-87)

  • Manuskrip Surah Maryam daripada al-Quran; Skrip Kufi pada kulit gazel, abad ke-9. (Surah 19: 83-86)

  • Folio al-Quran dalam gaya Kufi, dakwat, warna dan emas, abad ke-11, Iran (Surah 91: 1-5)

  • Skrip Kufi, abad ke-8 atau ke-9 (al-Quran Surah 48: 27-28)

  • Gelang kana Fatimiyyah abad ke-11, terukir dengan ucapan selamat dalam skrip Kufi, (Syria).

  • Halaman daripada al-Quran dalam gaya Kufi (Surah 15: 67-74)

  • Abjad Kufi, daripada Fry's Pantographia (1799)

  • Contoh Kufi Geometri Surah al-Ikhlas (Surah 112) al-Quran; baca ikut arah jam, bermula dengan perkataan berwarna merah

  • Kufi Geometri daripada Bou Inania Madrasa (Meknes); teks berbunyi بركة محمد atau "berkat Nabi Muhammad (s.a.w)"

  • Satu lagi contoh skrip Kufi segi empat atau geometri, menunjukkan perkataan "Muhammad" ditulis empat kali; lazimnya diguna sebagai corak kerja jubin dalam seni bina Islam

  • Bendera Iraq

  • Bendera Iran

Templat:Kaligrafi

Lihat juga [sunting]

Globe of letters.svg Portal Bahasa


Notes [sunting]

  1. ↑ Jonathan M. Bloom; Sheila Blair (2009). The Grove encyclopedia of Islamic art and architecture. Oxford University Press. m/s. 101, 131, 246. ISBN 978-0-19-530991-1. http://books.google.com/books?id=un4WcfEASZwC&pg=PA212. Capaian 4 January 2012. 
  2. ↑ Mack, p.51

References [sunting]

  • Mack, Rosamond E. Bazaar to Piazza: Islamic Trade and Italian Art, 1300–1600, University of California Press, 2001 ISBN 0-520-22131-1

External links [sunting]

Wikimedia Commons mempunyai media berkaitan: Kufi (seni khat)
Diambil daripada "http://ms.wikipedia.org/w/index.php?title=Kufi_(seni_khat)&oldid=2918519"